Doorgaan naar hoofdcontent

Dihydrogen monoxide

Als arbeidsgeneesheer heb ik een adviserende functie. Tijdens een jaarlijks bedrijfsbezoek aan de aan mij toegewezen bedrijven, ga ik kijken naar de werkposten in het bedrijf en bestudeer ik de stoffen waaraan de werknemers zijn blootgesteld. Op basis hiervan geef ik adviezen over de onderzoeken die best worden uitgevoerd, en welke werknemers best onderworpen worden. Het bedrijf kan zulke adviezen naast zich neerleggen, ik kan maatregelen niet afdwingen. Slechts in uiterste gevallen zal ik genoodzaakt zijn om zelf de arbeidsinspectie te contacteren.
Zo heb ik een aantal bedrijven waar ze gebruik maken van dihydrogen monoxide (DHMO) in het productieproces. In de meeste gevallen wordt dit gelukkig wel toegepast in een gesloten systeem, of desnoods met een goede afzuiging, maar bij één bedrijf wordt het zonder deze maatregelen toegepast. Bij de jaarlijkse onderzoeken vind ik bij een meerderheid van de betrokken werknemers biologisch significante hoeveelheden DHMO terug in de urinestalen.

---
DHMO is een geurloze, kleurloze vloeistof. Het komt o.m. voort uit het onstabiele radicaal Hydroxide, ook gevonden in een aantal caustische, explosieve en giftige substanties zoals zwavelzuur, nitroglycerine en methylalcohol.


Gebruik
DHMO heeft een wijdverspreid gebruik van toepassingen in de industrie, als
- industrieel oplosmiddel en koelvloeistof
- vlamvertrager
- de productie van Styrofoam en van een aantal pesticiden
- de productie van biologische en chemische wapens
- de cultivatie van genetisch gemanipuleerde gewassen

Het gebruik ervan is ook beschreven bij een aantal topatleten, voor het verbeteren van hun prestaties.

Tijdens de tweede wereldoorlog werd DHMO in grote hoeveelheden toegepast in oorlogskampen in Japan en China, voor verschillende vormen van foltering.


Effecten
Blootstelling aan gasvormig DHMO kan ernstige brandwonden veroorzaken. Verlengde blootstelling aan DHMO in vaste toestand geeft ernstige weefselschade. Accidentele inhalatie van zelfs kleine hoeveelheden DHMO kan de dood tot gevolg hebben, evenals ingestie van grote hoeveelheden. Enige tijd geleden was er nog een casus in het nieuws, waarbij DHMO werd toegepast voor een duiveluitdrijving. De "bezeten" vrouw is uiteindelijk aan een overdosis DHMO overleden.

Een acute overdosis van DHMO kan de volgende symptomen geven:
  • Hyperhidrosis (= overmatig zweten)
  • Polyurie (= overmatig urineren)
  • Nausea
  • Braken
  • Hyponatremie (= serum hypotonie)
  • Elektrolieten stoornis

Gecontroleerde hoeveelheden DHMO hebben een stimulerend effect. Bij een aantal topatleten is om deze reden DHMO gebruikt.

DHMO zou mogelijk ook een effect kunnen hebben op de gemoedstoestand. Bij enkele gevallen van aanvallen door agressieve honden, is gebleken dat ze op voorhand DHMO hadden geïngesteerd. In hun bloed kon deze stof ook worden teruggevonden.


DHMO en kanker
Het causatieve verband tussen DHMO en kanker is momenteel nog niet onomstotelijk bewezen, maar een significante hoeveelheid bewijsmateriaal wijst erop dat DHMO minstens een rol in de vorming van een aantal kankers speelt, zoals:
  • Hodgkin lymfoom
  • Ewing sarcoom,
  • Chondrosarcoom,
  • Fibrosarcoom,
  • Multipel myeloom,
  • Colorectale kanker,
  • Leukemie,
  • Basaal celcarcinoom,
  • Squameus celcarcinoom, en
  • Maligne melanoom.
Bij biopsies van deze kankers zijn biologisch significante hoeveelheden DHMO teruggevonden.


DHMO en het milieu
Verschillende bedrijven lozen DHMO rechtstreeks in de rivieren. Bij metingen is gebleken dat DHMO in virtueel alle rivieren is terug te vinden, zeker in de Westerse landen. De stof heeft een bewezen effect op de vissen en planten in deze stromen.


Bronnen
Kijk zeker ook op http://www.dhmo.org
Er staat ook een kortere beschrijving op de Engelstalige Wikipedia, op http://en.wikipedia.org/wiki/DHMO (de Nederlandstalige Wikipedia heeft helaas nog geen artikel hierover).

Populaire posts van deze blog

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels

Goed nieuws en slecht nieuws

Wat wil je het eerste horen? "Okee, ik heb goed nieuws en slecht nieuws." Je hebt deze zin ongetwijfeld zelf al eens gebruikt. Ik zelf ook; als arts, als ouder en als manager. En waarschijnlijk heb je dezelfde neiging als ik: je begint liefst met het goede nieuws. "Okee, even de resultaten overlopen. Laat ons beginnen met het positieve..." (vriendelijke glimlach) "Ja, algemeen beschouwd waren je jaarresultaten heel goed. Zoals je kunt zien in deze grafiek, scoor je duidelijk boven het gemiddelde, op alle gemeten parameters. Maar -" "Wat zijn parameters, papa?" Tja, mijn jongste dochter is nog maar net vier, ik moet regelmatig dergelijke woorden uitleggen.  Maar plaats jezelf eens in de positie van een student die de uitslag van haar testscores gaat krijgen, of een patiënt die van zijn dokter de resultaten van een bloedanalyse te horen zal krijgen. Denk er echt over na. Wat wil je het eerste horen, het goede nieuws of het slechte ni

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal