Doorgaan naar hoofdcontent

Dihydrogen monoxide

Als arbeidsgeneesheer heb ik een adviserende functie. Tijdens een jaarlijks bedrijfsbezoek aan de aan mij toegewezen bedrijven, ga ik kijken naar de werkposten in het bedrijf en bestudeer ik de stoffen waaraan de werknemers zijn blootgesteld. Op basis hiervan geef ik adviezen over de onderzoeken die best worden uitgevoerd, en welke werknemers best onderworpen worden. Het bedrijf kan zulke adviezen naast zich neerleggen, ik kan maatregelen niet afdwingen. Slechts in uiterste gevallen zal ik genoodzaakt zijn om zelf de arbeidsinspectie te contacteren.
Zo heb ik een aantal bedrijven waar ze gebruik maken van dihydrogen monoxide (DHMO) in het productieproces. In de meeste gevallen wordt dit gelukkig wel toegepast in een gesloten systeem, of desnoods met een goede afzuiging, maar bij één bedrijf wordt het zonder deze maatregelen toegepast. Bij de jaarlijkse onderzoeken vind ik bij een meerderheid van de betrokken werknemers biologisch significante hoeveelheden DHMO terug in de urinestalen.

---
DHMO is een geurloze, kleurloze vloeistof. Het komt o.m. voort uit het onstabiele radicaal Hydroxide, ook gevonden in een aantal caustische, explosieve en giftige substanties zoals zwavelzuur, nitroglycerine en methylalcohol.


Gebruik
DHMO heeft een wijdverspreid gebruik van toepassingen in de industrie, als
- industrieel oplosmiddel en koelvloeistof
- vlamvertrager
- de productie van Styrofoam en van een aantal pesticiden
- de productie van biologische en chemische wapens
- de cultivatie van genetisch gemanipuleerde gewassen

Het gebruik ervan is ook beschreven bij een aantal topatleten, voor het verbeteren van hun prestaties.

Tijdens de tweede wereldoorlog werd DHMO in grote hoeveelheden toegepast in oorlogskampen in Japan en China, voor verschillende vormen van foltering.


Effecten
Blootstelling aan gasvormig DHMO kan ernstige brandwonden veroorzaken. Verlengde blootstelling aan DHMO in vaste toestand geeft ernstige weefselschade. Accidentele inhalatie van zelfs kleine hoeveelheden DHMO kan de dood tot gevolg hebben, evenals ingestie van grote hoeveelheden. Enige tijd geleden was er nog een casus in het nieuws, waarbij DHMO werd toegepast voor een duiveluitdrijving. De "bezeten" vrouw is uiteindelijk aan een overdosis DHMO overleden.

Een acute overdosis van DHMO kan de volgende symptomen geven:
  • Hyperhidrosis (= overmatig zweten)
  • Polyurie (= overmatig urineren)
  • Nausea
  • Braken
  • Hyponatremie (= serum hypotonie)
  • Elektrolieten stoornis

Gecontroleerde hoeveelheden DHMO hebben een stimulerend effect. Bij een aantal topatleten is om deze reden DHMO gebruikt.

DHMO zou mogelijk ook een effect kunnen hebben op de gemoedstoestand. Bij enkele gevallen van aanvallen door agressieve honden, is gebleken dat ze op voorhand DHMO hadden geïngesteerd. In hun bloed kon deze stof ook worden teruggevonden.


DHMO en kanker
Het causatieve verband tussen DHMO en kanker is momenteel nog niet onomstotelijk bewezen, maar een significante hoeveelheid bewijsmateriaal wijst erop dat DHMO minstens een rol in de vorming van een aantal kankers speelt, zoals:
  • Hodgkin lymfoom
  • Ewing sarcoom,
  • Chondrosarcoom,
  • Fibrosarcoom,
  • Multipel myeloom,
  • Colorectale kanker,
  • Leukemie,
  • Basaal celcarcinoom,
  • Squameus celcarcinoom, en
  • Maligne melanoom.
Bij biopsies van deze kankers zijn biologisch significante hoeveelheden DHMO teruggevonden.


DHMO en het milieu
Verschillende bedrijven lozen DHMO rechtstreeks in de rivieren. Bij metingen is gebleken dat DHMO in virtueel alle rivieren is terug te vinden, zeker in de Westerse landen. De stof heeft een bewezen effect op de vissen en planten in deze stromen.


Bronnen
Kijk zeker ook op http://www.dhmo.org
Er staat ook een kortere beschrijving op de Engelstalige Wikipedia, op http://en.wikipedia.org/wiki/DHMO (de Nederlandstalige Wikipedia heeft helaas nog geen artikel hierover).

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...