Doorgaan naar hoofdcontent

Mijn rug op

Het nieuwe schooljaar is begonnen, en weer zie ik hordes jongeren sleuren met zware boekentassen en rugzakken. Vergeleken met de tijd dat ik nog naar school ging (jààren en jààren geleden) lijkt er niet veel veranderd te zijn op dat vlak. Behalve dan de rugzakken - dat was in mijn tijd ab-so-luut verboden. Zou slecht zijn voor de boeken, en het zou er te slordig uitzien. Vandaag de dag daarentegen mag alles.
Maar de ballast is nog steeds hetzelfde gebleven. Waar blijft de informatisering van de scholen? Destijds was er nog sprake van papierloze scholen, fantasiebeelden van klaslokalen met aan elk bureau een computer en een groot projectorscherm aan het hoofd van de klas, maar het lijkt daarentegen alsof er steeds aan een hoger tempo bomen gekapt moeten worden om een steeds groter wordende papierberg te voeden.

Het milieu echter terzijde gelaten, is het dragen van zware lasten ook niet echt bevorderlijk voor de gezondheid van de ruggengraten van onze jonge medemensen. Eigenlijk zou met niet meer dan 15% van het lichaamsgewicht mogen dragen - een kind van 50 kg bv. zou maximum 7,5 kg mogen torsen. Mijn boekentas haalde met gemak de 13 kg, en nu lijkt dat dus niet anders te zijn. Ergonomisch gezien zijn rugzakken beter dan boekentassen. Indien ze goed gedragen worden, gaan ze de rug veel minder belasten dan de eenzijdige torsie door een boekentas. Indien ze goed gedragen worden. Maar dat zie ik niet vaak, want het is "niet cool" om een rugzak over beide schouders te dragen, nee, je moet ze achteloos over één schouder laten slingeren, of halvelings tot aan je middel, of je bent pas kei cool wanneer je het ding achter je aan sleept. Back to square one.

Enfin, ik hoop dat het ooit cool wordt om een rugzak met brede gespen over beide schouders te dragen, of beter nog, een model dat de belasting spreidt over 2/3 aan de achterkant en 1/3e aan de voorkant (geeft een nog lagere belasting van de ruggengraat). De ultieme oplossing zou natuurlijk bestaan uit het verlichten van de last zelf. Maar dat is dus blijkbaar nog niet voor morgen.

Populaire posts van deze blog

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels

Goed nieuws en slecht nieuws

Wat wil je het eerste horen? "Okee, ik heb goed nieuws en slecht nieuws." Je hebt deze zin ongetwijfeld zelf al eens gebruikt. Ik zelf ook; als arts, als ouder en als manager. En waarschijnlijk heb je dezelfde neiging als ik: je begint liefst met het goede nieuws. "Okee, even de resultaten overlopen. Laat ons beginnen met het positieve..." (vriendelijke glimlach) "Ja, algemeen beschouwd waren je jaarresultaten heel goed. Zoals je kunt zien in deze grafiek, scoor je duidelijk boven het gemiddelde, op alle gemeten parameters. Maar -" "Wat zijn parameters, papa?" Tja, mijn jongste dochter is nog maar net vier, ik moet regelmatig dergelijke woorden uitleggen.  Maar plaats jezelf eens in de positie van een student die de uitslag van haar testscores gaat krijgen, of een patiënt die van zijn dokter de resultaten van een bloedanalyse te horen zal krijgen. Denk er echt over na. Wat wil je het eerste horen, het goede nieuws of het slechte ni

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal