De valse ontvoering

De ontvoering in Willebroek blijkt dus verzonnen. Het is uiteraard maar al te gemakkelijk om het na te feiten te zeggen, maar: I knew it all along*. De statistische onwaarschijnlijkheid nog buiten beschouwing gelaten, vond ik het verhaal een te hoog Hollywood-gehalte hebben.

Statistische onwaarschijnlijkheid?

We zijn als volk nog niet helemaal over ons gezamenlijk Dutroux-trauma heen, het is uiteindelijk nog maar twintig jaar geleden gebeurd (okee, ik heb dat moeten googelen, en het blijkt van langer geleden dan ik dacht; maar toch). Maar ontvoeringen door wildvreemden gebeuren nu eenmaal niet zo vaak.

In een artikel van Slate uit 2007 geeft men een aantal statistieken voor de Verenigde Staten. Van al de verdwenen kinderen op een jaar waren 203.900 familie-ontvoeringen, 58.200 waren ontvoeringen door vrienden of kennissen, en slechts 115 waren de "klassieke" kidnappings, zoals die van Willebroek zou geweest zijn. Dat is dus 0,04% van het totaal.

In 2011 waren er volgens een artikel in de Knack in België 521 geregistreerde ontvoeringen van minderjarigen in België, en dat was het hoogste aantal sinds 2007. Er was geen concrete onderverdeling qua cijfers, maar wanneer ik die van de Verenigde Staten extrapoleer, kom ik uit op één ontvoering in België door een wildvreemde om de vijf jaar. Dus zeker niet ondenkbaar, maar wel onwaarschijnlijk.

Ik ben wel blij dat de politie de getuigenis van het meisje au sérieux genomen heeft, en met man en macht gezocht heeft naar de vermeende kidnapper. Beter een false positive dan een false negative.

* Misschien moet ik, voordat het te laat is, er ook eens over uitweiden waarom ik denk dat Elon Musk een moderne Howard Hughes is, en waarom dat geen goede zaak is (ondanks diens faam, was het een mislukte zakenman).