Het nieuwe KB Re-integratie is een complex geheel, met heel veel onderdelen en modaliteiten. Ik zou er een boek over kunnen volpennen. Je kunt het vergelijken met een reis met verschillende vertrekpunten, routes en eindbestemmingen. Ik zal enkele mogelijke routes in geuren en kleuren beschrijven, met name die waar de werknemer niet mee wilt werken. Omdat dit alleen al er zoveel zijn, heb ik het opgesplitst in verschillende artikels.
Health warning. These articles may cause extreme sleepiness.
 |
| De werknemer stuurt zijn kat naar de re-integratiebeoordeling |
Om toch geen verkeerd beeld te scheppen: uiteraard heeft de werknemer er niet voor gekozen om ziek te worden, en kan hij verschillende gerechtigde redenen hebben om niet akkoord te gaan met een stap in het proces. Ik geef enkel mee wat er kan/moet gebeuren wanneer de werknemer niet akkoord gaat. Misschien dat ik ook eens beschrijf wat er gebeurt wanneer de werkgever niet mee wilt of kan werken, of de adviserend geneesheer. En de bedrijfsarts? Die werkt uiteraard altijd mee :-D.
Er zijn verschillende stappen waarbij de werknemer als “lijdend voorwerp” toch het traject kan stopzetten of beïnvloeden.
- Bij de oproep voor het onderzoek bij de pa-ag (preventieadviseur-arbeidsgeneesheer ofte bedrijfsarts)
- Bij het ontvangen van het advies van de pa-ag
- Bij het ontvangen van het re-integratieplan of verslag van de werkgever
Gezien dit alles te uitgebreid is om in één blogartikel te persen, dus hierbij deel 1: Bij de oproep voor het onderzoek bij de pa-ag. Nog dit: niet alles staat expliciet beschreven in het KB, en zijn dan persoonlijke interpretaties die er desalniettemin wel uit voortvloeien.
Scenario 1 – op initiatief van de werkgever
Ik begin hiermee, omdat dit het meest waarschijnlijke scenario is waarbij een werknemer niet komt opdagen op het onderzoek.
Stel: een werknemer is sinds een half jaar ononderbroken ziek, en de werkgever wilt hem oproepen voor de opstart van een re-integratietraject (of om hem via deze weg van zijn loonlijst te krijgen – misschien meer daarover in een ander artikel).
De werkgever stuurt aan de pa-ag een verzoek tot beoordeling. De externe dienst verwittigt de adviserend geneesheer van het ziekenfonds dat hij een re-integratieonderzoek heeft ontvangen (aan de behandelend arts? Dat hoeft niet), en stuurt aan de werknemer een afspraak voor een gezondheidstoezicht. De werknemer stuurt zijn kat. Wat nu?
Als werkgever kun je de werknemer niet verplichten om het re-integratietraject op te starten; hij kan in dit scenario dus gewoon verder in ziekteverlof blijven.
Er is wel een paperassenmolen die je moet doorlopen.
De pa-ag stuurt (binnen de 40 dagen na ontvangst van ontvangst van het verzoek) een verklaring naar de werkgever, de werknemer en de adviserend geneesheer, dat hij geen advies kan opstellen omdat de werknemer zich niet heeft aangeboden op het onderzoek.
De werkgever maakt hier een verslag van, dat hij ter beschikking houdt van de arbeidsinspectie en opstuurt naar de pa-ag en de werknemer.
De pa-ag bewaart dit verslag in het gezondheidsdossier van de werknemer, en stuurt een kopie naar de adviserend geneesheer van het ziekenfonds. Een kopie naar de behandelende arts? Dat hoeft niet; het KB maakt hier nergens melding van.
Scenario 2 – op initiatief van de adviserend geneesheer
Waarschijnlijk gaan de meeste verzoeken tot opstart van re-integratietrajecten komen van de adviserend geneesheren.
Dus, een werknemer is minder dan 2 maand ziek, en de adviserend geneesheer oordeelt dat een werkhervatting, eventueel met aangepast werk, wel haalbaar is. Dus stuurt hij een verzoek tot beoordeling naar de pa-ag. De externe dienst verwittigt de werkgever dat hij een re-integratieonderzoek heeft ontvangen (aan de behandelend arts? Dat hoeft niet), en stuurt aan de werknemer een afspraak voor een gezondheidstoezicht. De werknemer stuurt zijn kat. Wat nu?
Het verhaal zit nu iets anders in elkaar, want als de werknemer niet komt opdagen, kan de adviserend geneesheer beslissen dat hij niet langer uitkeringsgerechtigd is. De werknemer kan wel via zijn behandelend arts in beroep gaan tegen deze beslissing.
Wat in tussentijd? If worst comes to worst, kan de werkgever tijdelijke overmacht inroepen, en de werknemer via een C3-2 formulier gedurende deze periode naar de RVA sturen.
Meanwhile moet de hierboven vermelde administratieve rompslomp wel opnieuw worden doorlopen.
De pa-ag stuurt (binnen de 40 dagen na ontvangst van ontvangst van het verzoek) een verklaring naar de werkgever, de werknemer en de adviserend geneesheer, dat hij geen advies kan opstellen omdat de werknemer zich niet heeft aangeboden op het onderzoek.
De werkgever maakt hier een verslag van, dat hij ter beschikking houdt van de arbeidsinspectie en opstuurt naar de pa-ag en de werknemer.
De pa-ag bewaart dit verslag in het gezondheidsdossier van de werknemer, en stuurt een kopie naar de adviserend geneesheer van het ziekenfonds. Een kopie naar de behandelende arts? Ook in dit scenario hoeft dat niet. Het lijkt me zeker hier nochtans wel aangewezen omdat toch zeker wel te doen.
Scenario 3 – op initiatief van de werknemer (of via de behandelend arts)
Minst waarschijnlijk scenario; want als de werknemer zelf een re-integratieonderzoek aanvraagt, waarom zou hij dan uiteindelijk niet komen opdagen? Maar bon, het is mogelijk. Dus wat gebeurt er dan allemaal?
De werknemer stuurt aan de pa-ag een verzoek tot beoordeling. De externe dienst verwittigt de werkgever en de adviserend geneesheer van het ziekenfonds dat hij een re-integratieonderzoek heeft ontvangen (aan de behandelend arts? Dat hoeft niet), en stuurt aan de werknemer een afspraak voor een gezondheidstoezicht. De werknemer stuurt uiteindelijk toch zijn kat. Wat nu?
De werknemer, die nota bene zelf het traject had aangevraagd, kan uiteraard gewoon verder in ziekteverlof blijven.
Maar wederom, kafka:
De pa-ag stuurt (binnen de 40 dagen na ontvangst van ontvangst van het verzoek) een verklaring naar de werkgever, de werknemer en de adviserend geneesheer, dat hij geen advies kan opstellen omdat de werknemer zich niet heeft aangeboden op het onderzoek.
De werkgever maakt hier een verslag van, dat hij ter beschikking houdt van de arbeidsinspectie en opstuurt naar de pa-ag en de werknemer.
De pa-ag bewaart dit verslag in het gezondheidsdossier van de werknemer, en stuurt een kopie naar de adviserend geneesheer van het ziekenfonds. Ook hier moet er geen kopie naar de behandelende arts gestuurd worden.
Ondertussen begrijp je wel waarom ik dit onderwerp heb uitgesplitst in verschillende artikels. Ik zal nu eerst mijn energieniveaus terug wat moeten opkrikken, vooraleer ik me terug kan wijden aan de verdere interpretatie en uitleg van deze wetteksten…