Doorgaan naar hoofdcontent

Goede voornemens? Vijf richtlijnen om je doelen ook écht te bereiken

Met het nieuwe jaar komen ook de goede voornemens. En als je de voorspelling van Mark Twain wilt vermijden (“Now is the accepted time to make your regular annual good resolutions. Next week you can begin paving hell with them as usual”*), dan ga je die best zo concreet mogelijk maken.

Ik heb mijn vooropgestelde doelen voor 2016 ook effectief bereikt. In onderstaand artikel geef ik weer hoe.


Wat waren mijn doelen?

Eerst wil ik nog even het volgende meegeven. Niet alles kun je, of wil je, in een actielijst zetten. Sommige dingen zijn zo vanzelfsprekend, dat dit (hopelijk) niet nodig is. Zo staat mijn gezin centraal in mijn leven. Nu, ik heb dat wel als extra reminder in de hoofding van mijn dagelijkse actielijsten gezet, om al mijn besognes toch steeds in het juiste kader te blijven plaatsen…

Wat ik dus als concrete jaardoelen had vooropgesteld, zijn de volgende:

  1. Schrijven: 
    1. 85 uren
    2. 52 artikels
  2. Lezen:
    1. 120 boeken
    2. 40.000 pagina’s
  3. Bewegen:
    1. 3.660.000 stappen (10.000 stappen per dag)
    2. 183 dagen met meer dan 10.000 stappen (1 op 2 dagen)
  4. Gewicht:
    1. 10.000 punten (27 punten per dag)
    2. 183 dagen met minder dan 27 punten (1 op 2 dagen)
  5. Welzijn:
    1. 732 dingen waar ik dankbaar voor ben (2 per dag)

Jouw doelen hoeven uiteraard niet dezelfde te zijn; beschouw de bovenstaande enkel als mogelijke voorbeelden. Hieronder geef ik de principes weer voor het opstellen (en behalen!) van jouw doelen.

Stel concrete, haalbare doelen

Uiteraard is het halen van bijvoorbeeld 10.000 stappen per dag op zich geen einddoel. Het einddoel hier is “gezond zijn”. Maar dat is veel te vaag. Want wat is gezond zijn? Gezond eten, veel bewegen, voldoende slapen; dat is al beter afgelijnd. Maar nog niet genoeg. Stel op voorhand concreet vast wat je gaat doen, wanneer, en hoe. Wees ook realistisch. Het doel moet haalbaar zijn, anders raak je enkel gedemotiveerd. Dit alles heb ik niet uit mijn duim gezogen trouwens; het zijn de basisprincipes van SMART doelstellingen.

Koppel het aan meetbare acties

Ik heb ooit eens een BMI (body mass index) gehad van 31; lang geleden, toen ik nog student was en een frituur op 100 meter van mijn studentenkot. De laatste jaren heb ik mijn gewicht steevast kunnen stabiliseren op een BMI tussen 22 en 25. Dit vergt echter, zoals iedereen met een voorgeschiedenis van overgewicht ongetwijfeld kan getuigen, een continue inspanning en opvolging.
Een BMI onder de 25 is op zich heel concreet, en een objectieve gezondheidsindicator voor het einddoel “gezond zijn”. Maar het is op zich niet goed als actieplan, want het geeft niet aan wat je nu precies gaat doen om je doel te bereiken (of behouden). Meten is weten, en de enige effectieve manier om een gezond gewicht te behalen of behouden, is calorieën tellen (meer hierover in mijn artikel “Diëten en het What the hell-effect”).

Hou rekening met trends

Ik heb voor elk doel een grafiek, waarmee ik kan volgen hoeveel ik voor of achter sta, ook in vergelijking met het voorbijgaande jaar. Dat laatste, het nagaan van historische data, is zeer belangrijk. Het eerste jaar dat ik punten telde, met einddoel minder dan 10.000 punten op een jaar, zat ik het ganse jaar min of meer perfect op schema. Wat gebeurde echter? De laatste weken van december had ik verlof, en met alle familiefeestjes erbij kon ik me gewoonweg niet aan de 27 punten houden. Eindbilan: 10.048,5 punten. Ik weet wel dat ik mijn einddoel, gezond zijn door mijn gewicht op peil te houden, toen wel heb bereikt. Maar toch. Het ergert me nog steeds. Mijn vooropgesteld doel had ik nét niet gehaald, doordat ik onvoldoende rekening had gehouden met de eindejaarscalorieën. 

Wees flexibel

Desnoods kun je je doel gaandeweg bijwerken. Zo voorzie ik in mijn opvolglijst maandelijks een herevaluatie van mijn doelen. Wat is de stand van zaken; raak ik hopeloos achter? Kan ik een tandje bijsteken of moet ik mijn doel herzien?
Of omgekeerd, is het doel te weinig uitdagend en kan ik het vooropgesteld doel hoger stellen? Want zoals al gebleken is wanneer arbeidsprocessen SMART gemaakt worden: door iets te meten en bij te houden, word je er ook beter in. Dit heb ik bijvoorbeeld gemerkt bij het bijhouden van mijn stappen (zie mijn preventiekronkel “3.000.000 stappen”).

Meen het ook echt

Ja inderdaad, je moet een klein beetje obsessief-compulsief zijn om dit systeem toe te passen. Elke dag meten, elke dag opvolgen; en bijsturen waar nodig.
Maar je krijgt er dan ook veel voor terug: je gaat je doelen écht bereiken. Het gevoel van controle dat dit geeft, is op zich ook veel waard.
Je gaat bovendien je eigen grenzen verleggen. Sinds mijn studententijd las ik amper een 10-tal boeken per jaar. Sinds 2008 hou ik mijn leeslijst bij met een einddoel in zicht, en heb ik mijn gemiddelde kunnen vertienvoudigen. Maar hierover meer in een volgend artikel.


*Of als ik écht sjiek wil doen, deze uitspraak van Antoine de Saint-Exupéry: "Tout objectif sans plan n'est qu'un souhait."

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...