Doorgaan naar hoofdcontent

Re-integratiecasus - onthaalbediende met depressie

Nog een speciale casus van een officieel re-integratietraject dat naar mij geëscaleerd is. Zoals bij de vorige casussen heb ik wel een aantal gegevens aangepast, om de anonimiteit van zowel de werkgever als de werknemer te garanderen.


Een onthaalbediende komt op consultatie bij een arbeidsarts. Ze is sinds bijna een jaar in ziekteverlof omwille van een depressie, en wordt nu op initiatief van de werkgever op consult gestuurd voor een re-integratietraject. Aan de klantenbeheerder die het consult heeft ingepland, heeft de werkgever al aangegeven dat een medische overmacht wenselijk is; een onmiddellijk ontslag om medische redenen dus.


De werknemer geeft tijdens het consult met de arbeidsarts dezelfde informatie als hierboven. Ze heeft ook een attest met de behandelende arts mee, dat een definitieve ongeschiktheid voor de huidige functie bevestigt. Ze is ook zelf vragende partij hiervoor, geeft ze aan, om "ervan af te zijn". Nu, een depressie kan moeilijk als reden gelden voor een definitieve ongeschiktheid. De arbeidsarts kan tijdens het consult de werkgever niet contacteren om dit terug te koppelen, of om te bespreken welke andere mogelijkheden er zijn, en stelt dus nog geen advies op.

Dat laatste is op zich geen probleem, want bij een re-integratietraject heeft de arbeidsarts 40 werkdagen vanaf de aanvraag om een advies op te stellen. De bedoeling hirvan is dat het de arbeidarts de tijd geeft om grondig te kunnen overleggen met de behandelende arts en de adviserend arts, en om te kijken welke mogelijkheden er bij de werkgever zijn.


Bij het overleg met de werkgever op de volgende werkdag blijkt dat de werknemer eerst een tijdje thuis was na de bevalling van haar tweede kind. Toen ze wou hervatten, droeg ze een hoofddoek. De werkgever heeft echter een beleid dat geen religieuze tekenen toelaat voor werknemers die in contact komen met het publiek, en ze hebben geen andere (back-office) functies beschikbaar waarvoor zij de geschikte opleiding heeft. Hierop is de werkneemster in een depressie verzeild geraakt. Nu heeft de adviserend arts van het ziekenfonds aangegeven dat ze binnenkort zal moeten hervatten. De werkgever heeft dan aan haar een medische overmacht voorgesteld, om uit de impasse te geraken.


Ik heb aan de collega arts aangegeven dat dit geen reden voor medische overmacht kan zijn. Het enige advies dat mij conform lijkt op basis van de medische gegevens, is een advies "A" (tijdelijk ongeschikt met aangepast of ander werk mogelijk in het bedrijf), en met vermelding in het advies tekstvak "geschikt voor werkhervatting".

Deze laatste kunstgreep is nodig omdat het huidige formulier voor de re-integratiebeoordeling enkel verklaringen van tijdelijke of definitieve ongeschiktheid toelaat, en geen tout court "geschikt zonder beperkingen".


Maar bij nader beschouwing, wat is het inherente verschil met het vorige dossier (de secretaresse met "burn-out")? Zou ik niet consistent moeten zijn, en ook hier een “D” adviseren om de werknemer te helpen opnieuw op te starten bij een andere werkgever, waar een hoofddoek wél kan? Of zou ik dan toch niet beter bij het vorig dossier een "A" hebben geadviseerd, want kijk maar op welke "slippery slope" we nu zitten?


Kijk, zoals ik al in een eerder artikel heb aangegeven, meer dan 99% van de re-integratietrajecten verlopen vlekkeloos. Met ofwel clear-cut adviezen A-E, ofwel progressieve hervattingen waarvoor zelfs geen officieel traject nodig is. Maar bij die resterende 1%, daar zitten toch wel een aantal dossiers bij waarvoor ik even in mijn haar moet krabben...

Populaire posts van deze blog

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal

Goed nieuws en slecht nieuws

Wat wil je het eerste horen? "Okee, ik heb goed nieuws en slecht nieuws." Je hebt deze zin ongetwijfeld zelf al eens gebruikt. Ik zelf ook; als arts, als ouder en als manager. En waarschijnlijk heb je dezelfde neiging als ik: je begint liefst met het goede nieuws. "Okee, even de resultaten overlopen. Laat ons beginnen met het positieve..." (vriendelijke glimlach) "Ja, algemeen beschouwd waren je jaarresultaten heel goed. Zoals je kunt zien in deze grafiek, scoor je duidelijk boven het gemiddelde, op alle gemeten parameters. Maar -" "Wat zijn parameters, papa?" Tja, mijn jongste dochter is nog maar net vier, ik moet regelmatig dergelijke woorden uitleggen.  Maar plaats jezelf eens in de positie van een student die de uitslag van haar testscores gaat krijgen, of een patiënt die van zijn dokter de resultaten van een bloedanalyse te horen zal krijgen. Denk er echt over na. Wat wil je het eerste horen, het goede nieuws of het slechte ni