Doorgaan naar hoofdcontent

Vier kookplaten

"Ik heb nooit enige liefde van mijn papa gekregen!" huilde Emma. Ik was versteend, had geen idee hoe te reageren. Wist ik veel wat te zeggen of doen, als 18-jarige student.
Ik was net de loftrompet aan het steken over haar vader, een van onze professors. Een referentie in zijn vakgebied, en een begeesterd lesgever. Maar dat succes had blijkbaar voor mijn medestudente een zware tol geëist. Emma's papa was de grote afwezige in het gezin. Altijd consultaties aan het uitvoeren, aan het lesgeven of aan het spreken op een of ander exotisch congres. Zijn kinderen echter zag hij niet staan. Geen slaapverhaaltjes of spelletjes met hun poppen toen ze klein waren. Geen hulp bij moeilijke oefeningen. Geen troost bij hartzeer. Het bleek zelfs teveel moeite om de verjaardagen van zijn eigen kinderen te onthouden, laat staan erop aanwezig te zijn.


Je leven is vier kookplaten

De humoristische auteur David Sedaris beschreef in een stuk voor de New Yorker je leven als vier (gas)kookplaten, die elk een aspect van je leven vertegenwoordigen: je carrière, je familie, je vrienden en je gezondheid. Maar je hebt slechts één gastoevoer naar die vier kookplaten. Dus als je wilt uitblinken in één van deze vier aspecten en dus die kookplaat op volle vlam zet, dan zul je één van de andere platen op een lager pitje moeten zetten. Of zelfs twee.

Je maakt keuzes

Emma's papa had de kookplaat van familie bijna volledig uitgeschakeld, en de tijd die hiermee vrijkwam, heeft hij gestoken in zijn carrière. Dat was zijn keuze. Zo ben ik in de voorbije kwarteeuw nog tal van mensen tegengekomen; succesvolle carrièrebeesten die dan wel gescheiden waren, of met een bedenkelijke gezondheid. Maar bon, dat is dan ook hun keuze.
En dat kan ook jouw keuze zijn.
Met social media zijn er steeds vaker mensen ongelukkig, omdat ze zich met anderen gaan vergelijken. Die ex-klasgenoot gaat continu uit eten met vrienden, die verre nicht is echt wel het toonbeeld van een supermama, die collega heeft weer een marathon gelopen. En jij, jij moddert maar wat aan. Wat scheelt er toch met jou?
Niets. Je hebt ervoor gekozen om een bepaald evenwicht te houden tussen je vier kookplaten. Die andere op social media hebben een ander evenwicht, maar dat is niet altijd even zichtbaar. De ex-klasgenoot heeft een vervette lever door al die etentjes, en wanneer is eigenlijk de laatste keer dat hij een foto van zijn kinderen op Facebook heeft gepost? De supermama heeft haar carrière op een lager pitje gezet, en heeft dus de tijd om die zelfgemaakte kleedjes op haar Instagram te tonen. De supergezonde collega tweet niet over zijn familieconflicten.

Dus misschien is het niet zo een slecht idee om wat meer tevreden te zijn met je eigen keuzes, in plaats van je negatief te gaan vergelijken met de zichtbare successen van anderen?

Ik maak ook keuzes

Het gaat uiteraard een beetje kort door de bocht om de complexiteit van een menselijk leven te reduceren tot vier "kookplaten". Maar ik vind het wel een interessante metafoor om eens bij stil te staan.
Zo heb ik de voorbije tien jaren de "vrienden" kookplaat op een heel laag pitje gezet. Ik gebruik deze vrijgekomen tijd om onder meer tekstjes zoals deze te schrijven, en ik steek ook behoorlijk wat tijd in mijn functie als medisch directeur. Misschien dat ik op termijn een nieuw evenwicht zal zoeken, je prioriteiten kunnen met de jaren uiteraard ook veranderen.
Maar hoe dan ook, de kookplaat "familie", en dan specifiek van betrekking op mijn gezin, die zal voor mij altijd wel volop blijven branden. Ik wil niet dat mijn dochters later het gevoel zouden hebben dat ik er niet voor hen ben geweest, zoals de papa van Emma.

Populaire posts van deze blog

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal

Chloorgas

In de Jordaanse havenstad Aqaba zijn zeker twaalf mensen omgekomen en 250 anderen gewond geraakt bij een ongeval met een container met chloorgas. Het giftige gas kwam vrij toen de container tijdens het transport viel. Het ongeval vond plaats op 27 juni 2022. Een container met 25 ton chloorgas moest per schip naar Djibouti in de Hoorn van Afrika gebracht worden. Maar toen een kraan de container op het schip probeerde te plaatsen, stortte de container naar beneden en meteen kwam een grote gele gifwolk vrij. Bij het ongeval kwamen minstens twaalf mensen om het leven. Nog eens 250 anderen raakten gewond. De gewonden werden overgebracht naar twee openbare ziekenhuizen, een privéziekenhuis en een veldhospitaal. Chloor is bij kamertemperatuur een geelgroen gas met een typische, irriterende geur. Door afkoeling of door drukverhoging wordt het een heldere, amberkleurige vloeistof. Het wordt als vloeistof in aangepaste containers getransporteerd. Het kent vele toepassingen o.a. als bleekmiddel i

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels