Doorgaan naar hoofdcontent

De aardappel: een superfood?

Vooreerst: ik ben fan van de nieuwe voedingsdriehoek die het Vlaams Instituut Gezond Leven (het vroegere Vigez) recent heeft uitgebracht. Een hele verbetering ten opzichte van de oude versie. Duidelijk, eenvoudig, wetenschappelijk onderbouwd; een toonbeeld van goede communicatie en informatieoverdracht.

Ik heb van een aantal vrienden en familieleden wel vragen gekregen over de prominente plaats voor de aardappel. Moeten we daar nu méér van eten? Hoe is dat mogelijk? Volgens de door hen gekoesterde kookbijbels van voedingsgoeroe’s zoals Pascale Naessens en Sandra Bekkari zijn aardappelen toch gedrochten des duivels, gruwelijke gewassen die verworpen moeten worden en vervangen door hemelse superfoods zoals quinoa? Enkel een ongeschoren boer als Jeroen Meus waagt het nog om een patat als valabele voedingsbron te beschouwen.
Maar nee hoor, de aardappel heeft wel degelijk een terechte plaats in het bovenste echelon. En het combineren van koolhydraten met proteïnen en vetten kan ook geen kwaad. Integendeel, het maakt deel uit van een gezonde, evenwichtige voeding.
Ik erger me blauw aan die voedingshypes, getuige mijn eerdere blogartikels zoals “superfoodonzin” en meer dan een dozijn andere. Gezonde voeding is niet complex: Eet voedsel. Niet te veel. Voornamelijk planten. (Michael Pollan, "In Defense of Food:An Eater's Manifesto").
Maar het is natuurlijk trendyer, hipper om te beweren dat de bron van de eeuwige jeugd te vinden is door het consumeren van weinig gekende, exotisch klinkende producten. Een appel per dag houdt de dokter niet meer weg, je moet je volproppen met gojibessen. Ook al is de appel goedkoop fruit dat laag is aan calorieën en tjokvol vitamines zit.
Idem dito voor de aardappel. Familiarity breeds contempt. Onlangs heb ik John Reader’s "The Untold History of the Potato" gelezen, en het heeft me een nieuwe appreciatie opgeleverd voor dit bescheiden gewas. Deze voedzame plant bevat niet alleen de voor ons hoogstnodige complexe koolhydraten, maar ook tal van mineralen en vitamines.
Het heeft in de voorbije eeuwen in Europa mee geleid tot de bevolkingsexplosie, omdat het een probaat middel was tegen de destijds heersende hongersnoden. Een mens kan overleven (en gezond blijven!) op een dieet van enkel aardappelen en af en toe boter (of andere vetten).
De astronaut Mark Watney deed het recent nog in Andy Weir’s "The Martian", een science-fictionboek verfilmd met Matt Damon in de hoofdrol. Ok, een Hollywood blockbuster is misschien niet het beste argument, maar het boek is wel gebaseerd op wetenschappelijke feiten.
Begrijp me goed, ik adverteer niet een eenzijdig dieet van aardappelen. Maar moest men in onze contreien niet dermate vertrouwd zijn met deze plant, dan zou het zeer waarschijnlijk, en in feite ook met recht en rede, aanspraak maken op de titel van… superfood.

Populaire posts van deze blog

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal

Is maté oké?

Maté is een infusie van yerba maté bladeren in heet water. Het lijkt nog het meeste op thee, en wordt in de Zuid-Amerikaanse landen ook in plaats hiervan en in plaats van koffie gedronken. Eeuwenoud symbool van gezondheid en vriendschap, is deze drank er hét sociale bindmiddel. Maté is ook in de lage landen verkrijgbaar, in kruidenwinkels maar ook in grootwarenhuizen. En het heeft een afzetmarkt. Niet alleen bij inwijkelingen uit Zuid-Amerika. Maté wordt, naast groene thee, namelijk ook aanbevolen als hulpmiddel bij afvallen. Op een relatief bekende website staat maté geklasseerd onder "planten zonder risico", "... U kunt ook rechtstreeks thee van maté of groene thee nemen: gemakkelijk te vinden en veelvuldig gebruikt ..." Tal van dieetwebsites raden ook maté aan, omwille van tal van redenen: naast bijkomend gewichtsverlies, heeft het een beschermend effect op het hart. Het doet de slechte cholesterol dalen en beschermt tegen beschadigingen van het DNA. Het h

Calciumhydroxide in water

Kalkwater of kalkmelk is een oplossing van calciumhydroxide (Ca(OH) 2 ) in water. Calciumhydroxide is weinig oplosbaar in water. “0,17 gram per 100 ml water”. Bron: Chemiekaarten 19 e editie 2004. “Licht oplosbaar in water van 20°C : 1,65 g/l” Bron: Carmeuse.nl In water valt Ca(OH) 2 uiteen in Ca 2+ - en OH - -ionen. Hierdoor ontstaat een basische oplossing. De pH van een oplossing van 0,01% is 11,3. “pH: 11.3 (0.01% at 25 deg C); 12.5 to 12.7 (saturated solution (0.18 g/100 mL) at 25 deg C)” Bron: Intox.org Bij een gesatureerde oplossing (= maximum oplosbare hoeveelheid) bedraagt de pH 12,4 tot 12,8. “pH (saturated solution): 12.4” Bron: Sultanchemists.com “pH: 12,5-12,8 bij een concentratie van 1.070 mg/l” Bron: Carmeuse.nl Bij een langere blootstelling aan calciumhydroxide zullen de huidletsels meer uitgesproken zijn. Dit staat ook als dusdanig vermeld op veiligheidsfiches over calciumhydroxide. “Calcium hydroxide penetrates the ski