Doorgaan naar hoofdcontent

Werken EnChromabrillen echt?

Recent kom ik in mijn Linkedin timeline regelmatig (opnieuw) video's tegen met kleurenblinde mensen die voor de eerste keer "écht kleuren kunnen zien" wanneer ze een Enchroma bril uitproberen. met zeer uitgesproken reacties, mensen die van emotie gaan huilen.



Ik vond het toch maar twijfelachtig. Kleurenblinden hebben een anatomische afwijking van een of meerdere types kegeltjes (lichtgevoelige cellen in het netvlies) waardoor ze bepaalde kleuren minder goed of niet kunnen waarnemen. Dus hoe zou een bril hier een fundamenteel verschil kunnen uitmaken? Misschien dan weer wel, bijzienden bvb. worden wél duidelijk geholpen met een bril.

Ik heb de medische vakliteratuur er dan maar even op nageplozen, en het verhaal blijkt effectief te mooi om waar te zijn: in oktober 2018 is er in het vakblad Opt Express een onderzoek van Gómez-Robledo et al gepubliceerd: Do EnChroma glasses improve color vision for colorblind subjects?

Zij evalueerden de effectiviteit van de EnChroma bril voor het eerst met behulp van twee complementaire strategieën. De eerste testreeks bestond uit het testen van een grote groep testpersonen via drie klassieke soorten tests - herkenning, rangschikking en discriminatie - met en zonder bril. In de tweede gebruikten de onderzoekers de spectrale transmissie van de bril om het verschijnen van stimuli in een reeks scènes voor normale en kleurenblinde waarnemers te simuleren.

Zij kwamen tot de volgende conclusie: The results show that the glasses introduce a variation of the perceived color, but neither improve results in the diagnosis tests nor allow the observers with color vision deficiency to have a more normal color vision.

Het effect van de brilllen is in feite gelijkaardig aan de brillen die bijvoorbeeld jagers gebruiken, waarbij het gebruik van een gekleurde bril helpt om bepaalde stimuli beter waar te nemen dankzij een verhoogd contrast met de omgeving.

Kleurenblinden gaan dus bepaalde kleuren "anders" zien, in meer contrast, maar ze gaan niet méér kleuren zien, en bovendien gaat het extra contrast voor bepaalde kleuren ten nadele van andere kleuren zijn, die minder goed te onderscheiden worden.

Dus: ongetwijfeld een leuk gadget, maar niet echt een levensveranderende ervaring. Goeie marketing, dat wel.

Populaire posts van deze blog

Nieuwe nieuwsbrief: Wegwijs in welzijn

Sinds kort heb ik op LinkedIn een nieuwsbrief gelanceerd: Wegwijs in welzijn. Daarin bundel ik wekelijks de artikels die ik publiceer over welzijn, preventie en arbeidsgezondheid. De reden? Er verschijnt zoveel informatie, wetswijzigingen en opinies dat het soms moeilijk is om het overzicht te bewaren. Met deze nieuwsbrief wil ik alles bundelen en gestructureerd delen, zodat preventieadviseurs en HR-professionals snel zicht krijgen op wat er die week relevant was. Alle verschenen edities kan je nalezen via deze link . Wie zich abonneert, ontvangt de nieuwsbrief voortaan automatisch in de mailbox. Ik nodig je van harte uit om eens een kijkje te nemen en je in te schrijven.

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...

Komt er een wijziging van het KB Re-integratie?

Op 9 september j.l. is een nieuw wetsvoorstel ingediend in de Belgische Kamer van volksvertegenwoordigers, met de vraag om wijzigingen aan te brengen aan het KB Re-integratie. Ik ga er even dieper op in. De aanhouder wint, zullen ze hebben gedacht. Want het huidige wetsvoorstel nr. 275 is een bijna letterlijk herhalen van een eerder wetsvoorstel nr. 3204 , ingediend op 27 juni 2018. De term arbeidsgeneesheer is wel aangepast naar arbeidsarts, en in de aantallen langdurig ongeschikten zijn nu de cijfers van 2018 vervat in plaats van die van 2017. Maar inhoudelijk heb ik geen echte wijzigingen gevonden. De cijfers Ik moet het even kwijt. " 77% van de re-integraties leiden tot ontslag om medische redenen "? Ik erger me blauw aan dit fake news. Ja, 77% als je enkel de officiële trajecten in beschouwing neemt. Maar zoals ik eerder al onder meer in een artikel voor de Artsenkrant heb aangetoond: als je àlle re-integraties beschouwt, dan wordt ontslag om medische ...