Doorgaan naar hoofdcontent

Mijn doelen voor 2019

Sinds 2014 heb ik mijn jaardoelstellingen telkens behaald. Hoe, dat geef ik al weer in een eerder blogartikel.

Bij deze mijn doelstellingen voor 2019.



  1. Schrijven: 
    1. 130 uren
    2. 85 artikels
  2. Lezen:
    1. 120 boeken
    2. 40.000 pagina’s
  3. Bewegen:
    1. 4.380.000 stappen (12.000 stappen per dag)
    2. 261 dagen met meer dan 10.000 stappen (5 dagen per week)
  4. Gewicht:
    1. 9.000 punten (maximaal 25 punten per dag)
    2. 183 dagen met minder dan 25 punten (1 op 2 dagen)
  5. Welzijn:
    1. 1000 dingen waar ik dankbaar voor ben (zo'n 3 per dag)

Als je mijn eerdere doelen bekijkt (in eerder blogartikel dus), zul je zien dat ze scherper gesteld zijn*. Ik leg de lat dan ook elk jaar ietsje hoger. Deze continue verbetering (ondanks mijn gestaag toenemende leeftijd :-)) is mogelijk doordat ik mijn doelstellingen SMART heb opgesteld, ze continu bijhoud, en er gewoontes van heb gemaakt.

En het helpt naar het schijnt ook om je doelen publiek te maken; hierdoor ga je je er beter aan houden. Dus bij deze!


* Behalve het lezen. 120 boeken per jaar is voldoende. Ik heb in 2017 en 2018 dan wel respectievelijk 134 en 131 boeken gelezen, maar ik wil niet 130 als doelstelling zetten; het moet ook leuk blijven :-).

Populaire posts van deze blog

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal

Chloorgas

In de Jordaanse havenstad Aqaba zijn zeker twaalf mensen omgekomen en 250 anderen gewond geraakt bij een ongeval met een container met chloorgas. Het giftige gas kwam vrij toen de container tijdens het transport viel. Het ongeval vond plaats op 27 juni 2022. Een container met 25 ton chloorgas moest per schip naar Djibouti in de Hoorn van Afrika gebracht worden. Maar toen een kraan de container op het schip probeerde te plaatsen, stortte de container naar beneden en meteen kwam een grote gele gifwolk vrij. Bij het ongeval kwamen minstens twaalf mensen om het leven. Nog eens 250 anderen raakten gewond. De gewonden werden overgebracht naar twee openbare ziekenhuizen, een privéziekenhuis en een veldhospitaal. Chloor is bij kamertemperatuur een geelgroen gas met een typische, irriterende geur. Door afkoeling of door drukverhoging wordt het een heldere, amberkleurige vloeistof. Het wordt als vloeistof in aangepaste containers getransporteerd. Het kent vele toepassingen o.a. als bleekmiddel i

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels