Doorgaan naar hoofdcontent

Karoshi

Onlangs schreef ik voor Prevent een artikel n.a.v. een recent Frans onderzoek. Dit cohorteonderzoek op circa 150.000 mensen vond een verband tussen overwerk en beroertes. Mensen die meer dan tien uur per dag gewerkt hebben, ten minste 50 dagen per jaar, hebben een 29% hoger risico op een beroerte. En voor werknemers die dit tempo tien jaar of langer aanhouden, neemt het risico op een beroerte met ongeveer 45% toe.


Dit is zeker niet het eerste onderzoek dat een correlatie tussen overwerk en beroerte heeft gevonden. Bij de opmars van de Industriële Revolutie in het Europa van de 19de eeuw waren er al tal van werknemers die dermate hard werkten dat ze er letterlijk dood bij neervielen.
De eerste beschrijving van een werkgerelateerde beroerte in een wetenschappelijk artikel dateert van 1969, met het plotse overlijden van een 29-jarige werknemer op de verzendafdeling van het grootste krantenbedrijf van Japan. Dit fenomeen is ondertussen in Japan gekend als 'karoshi', letterlijk vertaald 'dood door overwerk'. Gelijkaardige termen bestaan in China ('guolaosi') en Zuid-Korea ('gwarosa').
'Karoshi' is in Japan nu ook erkend als een beroepsmatige aandoening. In een rapport van het Japanse ministerie van Gezondheid, Arbeid en Welzijn staat dat de rechtbank tussen maart 2014 en maart 2015 bij 1.456 sterfgevallen karoshi aanwees als doodsoorzaak. Deze relatief grote aantallen op een populatie van 130 miljoen mensen worden toegeschreven aan het Japanse arbeidsethos. In Japan eisen bijna een kwart van de werkgevers dat hun werknemers meer dan 80 overuren per maand afklokken. 8 à 9% van de Japanse werknemers werkt meer dan twaalf uur per dag.
En eerder dit jaar is Jack Ma, de charismatische oprichter van Alibaba (het Chinese Amazon, zeg maar) nog negatief in het nieuws gekomen omdat hij de '996'-werkcultuur aanbeval: werken van 9u 's morgens tot 9u 's avonds, zes dagen per week.
Zo'n vaart loopt het bij ons allemaal nog niet. We moeten het verhoogd cardiovasculair risico wel in ons achterhoofd houden bij werknemers die lange uren kloppen. De meest effectieve actie voor dit specifieke risico is uiteraard een aanpak bij de bron: het beperken van het aantal overuren. Maar dit is niet zo eenvoudig te implementeren, de economische realiteit primeert vaak.
Overuren verhogen een al bestaand risico op beroertes. Een preventieve aanpak van de oorzakelijke factoren van beroertes zijn dus het meest kosteneffectief. Dit bestaat dan uit het bevorderen van goede leefgewoontes: stoppen met roken, beperken van alcoholconsumptie, meer en vaker bewegen, gewichtsverlies door gezonde voeding, en een regelmatig slaappatroon.
Ook een regelmatig check-uponderzoek met bloedafname om vroegtijdig een individueel verhoogd risico op hart- en vaataandoeningen te detecteren en wanneer nodig medicamenteus bij te sturen, kan zinvol zijn.
Werk aan de winkel voor de artsen dus! Maar maak het niet te laat...
Dit artikel is op 18 oktober 2019 verschenen als column in de Artsenkrant.

Populaire posts van deze blog

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels

Fedris gaat elk afgewezen ernstig arbeidsongeval controleren

In 2021 werd 14,8% van de arbeidsongevallen afgewezen door verzekeraars, een verdubbeling ten opzichte van de afgelopen twintig jaar. Dit aantal bleef in 2022 stijgen naar 15,5%, wat neerkomt op 23.400 geweigerde dossiers. Maar liefst 1 op de 5 ernstige arbeidsongevallen wordt onterecht geweigerd, zo blijkt uit controles van Fedris. Het overheidsorgaan zal vanaf nu alle geweigerde ernstige ongevallen onderzoeken. Procedure na een arbeidsongeval Wanneer iemand een arbeidsongeval heeft, dient deze een beroep te doen op de arbeidsongevallenverzekeraar van de werkgever. Deze verzekeraar besluit dan of het ongeval erkend wordt als een arbeidsongeval. Een arbeidsongeval omvat elke plotse gebeurtenis die zich voordoet tijdens het werk of op de weg van en naar het werk, waarbij er sprake moet zijn van fysieke of mentale schade. Toenemende afwijzingen en de rol van Fedris Uit gegevens blijkt dat in 2021 een recordaantal van 21.808 arbeidsongevallen, oftewel 14,8% van alle aangiftes, d

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal