Doorgaan naar hoofdcontent

Schone schijn

Als vader van twee jonge dochters bestaan mijn uitstapjes voornamelijk uit bezoeken aan vakantie- en pretparken. Center Parks, de Beekse Bergen, Disneyland Parijs, de Efteling en Plopsaland. En ik ben fan van hun dienstverlening. Zeer klantgericht, heel vriendelijk personeel, snelle en goede service.


Een tijdje terug had ik de klassieke postvakantiegesprekken.
"En, hoe is je vakantie geweest?"
"Goed, goed. Te kort hè, hahaha."
"En waar ben je naartoe gegaan?"
Toen ik het had over Disney en Studio 100, en de bijzonder positieve user experiences, zei een collega: "Maar dat is allemaal schone schijn! Een neef van me heeft er een vakantiejob gedaan, en het was ellende van begin tot eind. Hard werk, slechte sfeer, weinig opleiding."

That's beside the point.

Begrijp me niet verkeerd. Natuurlijk is het belangrijk dat een bedrijf investeert in haar personeel, en goede arbeidsvoorwaarden voorziet. Maar perfect zal het nooit worden. Hoeveel moeite je ook doet, hoeveel energie (én geld) je ook steekt in de onderneming, je gaat nooit iedereen tevreden houden, en het zal nooit de hele tijd vlekkeloos blijven lopen. Af en toe blokkeert het softwareprogramma, of start een attractie niet op. De hotdogs zijn niet op tijd geleverd, en de ijsjes zijn gesmolten. Shit happens.
Maar het publiek merkt er niets van. Of als ze dat doen, worden ze te woord gestaan door personeel met een positieve vibe, en een probleemoplossende aanpak. "Sorry dat je wat langer hebt moeten wachten, het is eventjes heel druk. Maar hier is een zakje snoep!"

Attitude is wat telt. Klantgerichtheid moet altijd centraal staan, in élke onderneming, in élke omstandigheid. Onlangs heb ik nog een goed boek gelezen over een dergelijke aanpak in zorgbedrijven: "If Disney Ran Your Hospital: 9 1/2Things You Would Do Differently" van Fred Lee.
Je hebt een rotdag? Ja, dat kan gebeuren. Kaart het zeker intern aan als er iets aan verholpen kan worden of als men een herhaling ervan zou kunnen vermijden. Maar laat je klant er niet het slachtoffer van zijn; die kan er ook niet aan doen dat ze een verkeerde afspraak heeft gekregen. En zelfs wanneer het de klant zelf is, hij is bijvoorbeeld vergeten zijn documenten mee te nemen, moet je die daarom niet gaan kleineren. Zoek naar een oplossing.

Elk bedrijf heeft wel haar kleine kantjes. Perfectie bestaat niet. Maar er zijn wel grote verschillen in de publieke uitstraling. En uiteindelijk zijn het de bedrijven die het best die "schone schijn" ophouden, die het verst zullen raken.

Populaire posts van deze blog

Nieuwe nieuwsbrief: Wegwijs in welzijn

Sinds kort heb ik op LinkedIn een nieuwsbrief gelanceerd: Wegwijs in welzijn. Daarin bundel ik wekelijks de artikels die ik publiceer over welzijn, preventie en arbeidsgezondheid. De reden? Er verschijnt zoveel informatie, wetswijzigingen en opinies dat het soms moeilijk is om het overzicht te bewaren. Met deze nieuwsbrief wil ik alles bundelen en gestructureerd delen, zodat preventieadviseurs en HR-professionals snel zicht krijgen op wat er die week relevant was. Alle verschenen edities kan je nalezen via deze link . Wie zich abonneert, ontvangt de nieuwsbrief voortaan automatisch in de mailbox. Ik nodig je van harte uit om eens een kijkje te nemen en je in te schrijven.

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...

Komt er een wijziging van het KB Re-integratie?

Op 9 september j.l. is een nieuw wetsvoorstel ingediend in de Belgische Kamer van volksvertegenwoordigers, met de vraag om wijzigingen aan te brengen aan het KB Re-integratie. Ik ga er even dieper op in. De aanhouder wint, zullen ze hebben gedacht. Want het huidige wetsvoorstel nr. 275 is een bijna letterlijk herhalen van een eerder wetsvoorstel nr. 3204 , ingediend op 27 juni 2018. De term arbeidsgeneesheer is wel aangepast naar arbeidsarts, en in de aantallen langdurig ongeschikten zijn nu de cijfers van 2018 vervat in plaats van die van 2017. Maar inhoudelijk heb ik geen echte wijzigingen gevonden. De cijfers Ik moet het even kwijt. " 77% van de re-integraties leiden tot ontslag om medische redenen "? Ik erger me blauw aan dit fake news. Ja, 77% als je enkel de officiële trajecten in beschouwing neemt. Maar zoals ik eerder al onder meer in een artikel voor de Artsenkrant heb aangetoond: als je àlle re-integraties beschouwt, dan wordt ontslag om medische ...