Doorgaan naar hoofdcontent

Telewerk in België: dringende nood aan heldere afspraken

Ondanks de toename van telewerken in België, blijkt dat slechts de helft van de bedrijven duidelijke afspraken maakt over deze werkpraktijk. Ook de communicatie tussen collega's over telewerken is schaars. Deze bevindingen komen uit een onderzoek geleid door professor Anja van den Broeck (KU Leuven) en HR-dienstverlener Tempo-Team.

 

 

Het nieuwe telewerklandschap

Vóór de coronapandemie werkte ongeveer 30% van de werknemers af en toe thuis, maar vandaag is dit aantal gestegen naar 40%. Desondanks wijst het recente onderzoek uit dat slechts in 50% van de gevallen de werkgevers duidelijke afspraken maken over het flexibel plannen van telewerkdagen.

 

Werknemersbehoefte aan flexibiliteit en ondersteuning

Volgens het onderzoek voelt 40% van de ondervraagde werknemers dat hun management hun behoeften rond telewerken niet voldoende begrijpt. De helft van de respondenten zou graag de mogelijkheid hebben hun thuiswerkdagen flexibeler in te plannen. Daarnaast wil 60% van de werknemers hun thuiswerkdagen beter kunnen coördineren met hun privéleven.

 

Afspraken met de werkgever: de huidige status

Ondanks de behoefte aan duidelijke afspraken, worden deze niet consequent gemaakt. In slechts een op de vier gevallen worden afspraken direct tussen de werknemer en de leidinggevende gemaakt.

 

Gebrek aan coördinatie tussen collega's

De situatie wordt nog complexer wanneer we kijken naar de afspraken tussen collega's. "Slechts een op de vijf thuiswerkers maakt afspraken met collega's over wanneer ze naar kantoor komen," merkt Van den Broeck op. "30% heeft een vaste kantoordag die niet wordt gecoördineerd met de rest van het team, en een vergelijkbaar aantal werknemers kiest zelf de dagen dat ze thuis werken, zonder overleg met het team."

Dit gebrek aan coördinatie kan ervoor zorgen dat werknemers het gevoel krijgen dat ze hun collega's niet zien als ze naar kantoor gaan. "Er is meer flexibiliteit nodig in de organisatie van het werk om te kunnen inspelen op behoeften zoals schoolvakanties of piekmomenten", stelt Van den Broeck.

 

De noodzaak van een gestructureerd thuiswerkbeleid

Het onderzoek benadrukt dat flexibiliteit in beide richtingen moet werken om fysieke samenwerking op kantoor te waarborgen en om te voorkomen dat werknemers van elkaar vervreemden. Hiervoor is een gestructureerd thuiswerkbeleid nodig, wat momenteel ontbreekt in veel bedrijven en organisaties.

Bij 30% van de werkgevers zijn de afspraken over thuis- en telewerken vastgelegd in een arbeidsreglement, terwijl 20% dat deed in een organisatiebreed charter. De resultaten van dit onderzoek benadrukken de noodzaak voor bedrijven om heldere en praktische richtlijnen te ontwikkelen voor telewerken.


Bronnen:

VRT NWS - Slechts helft van bedrijven maakt goede afspraken over telewerk https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2023/07/27/telewerk-belga/

 

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...