Doorgaan naar hoofdcontent

Definitieve overmacht - De toekomst

Er komt een aanpassing in de wetgeving. Gaat dit dan toch het einde betekenen van onze zorgen?

Een nieuwe naam verscheen in het rood op de laptop van de preventieadviseur-arbeidsgeneesheer. De verpleegster had de volgende werknemer ingelogd, en dit was via de wireless verbinding doorgegeven naar het programma op de pc van de dokter. Met een muisklik opende hij het Elektronisch Gezondheidsdossier. Een definitieve overmacht, zag hij. De nodige documenten waren ingescand. Prachtig.
De PA drukte op de knop van de intercom. "De volgende!"

Een verzorgde jongeman met blauwgelakte vingernagels opende de deur.
"De heer Janssen? Zet u maar."
"Dat heeft wel lang genoeg geduurd," mopperde hij terwijl hij zich neerplofte op de comfortabele, ergonomisch verantwoorde stoel. "Ik heb een afspraak bij mijn kapper binnen een half uur."
"Sorry. Er is een zodanig tekort aan preventieadviseurs-arbeidsgeneesheren dat onze agenda overpland wordt,"antwoordde de PA beleefd. "U komt dus voor een definitieve overmacht. De procedure is zoals behoort doorlopen. Heeft u nog enige medische documenten bij?"
De man greep zijn handtas en haalde zijn smartphone boven. "Hier staat alles op."
De PA hield het toestel tegen de lezer, en de medische verslagen werden opgeladen in het Persoonlijk Gezondheidsdossier. "De aanvraag is dus voor een CBS, zie ik." De preventieadviseur-arbeidsgeneesheer trok zijn wenkbrauwen op.
"Er iets toch niets mis?" vroeg de jonge man, toch wat bezorgd.
"Nee hoor," zei de PA snel. "Maar u bent al de derde deze week."
"De aandoening komt ook steeds vaker voor," antwoordde de werknemer, wat geïrriteerd door de dokter's traagheid van begrip.
"Officieel is het Chronisch Broeikas Syndroom nog niet erkend als aandoening, dat weet u toch?"
Verontwaardigd stond de man op. "Beweer je soms dat ik niets heb? Ik verdraag de hitte niet, ik voel me constant zweterig, en mijn KZB-alfa is veel te hoog. Ik ben helemaal opgebrand. Zonder mijn homeopatische medicatie zou ik de nacht niet halen!"
De PA hief zijn handen in een ontwapenend gebaar. "Ik bedoel er niets mee. De nodige documenten voor uw ontslag om medische redenen zijn op uw SIS-kaart geladen." Hij overhandigde de kaart aan de nog steeds staande man. "Nog een prettige dag."
Zonder een woord verliet de man het onderzoekslokaal.

De PA bekeek nog even de opgeladen informatie in het gezondheidsdossier. Familiale gegevens. Samenwonend. Eén kind. Zes maanden.
De PA glimlachte onwillekeurig. Hij had hem kunnen vertellen dat hij enkel moest beoordelen of hij arbeidsongeschikt was, en of er aangepast werk voorhanden was. De uiteindelijke beslissing of zijn "aandoening" voldoende reden gaf tot definitieve overmacht, was niet aan hem. Die verantwoordelijkheid lag sinds 2008 bij de bevoegde geneesheer-sociaal inspecteur van de FOD Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg. En de PA wist uit ervaring dat een aandoening als CBS nooit aanvaard zou worden als voldoende grond voor overmacht, zeker niet wanneer de échte reden voor de werkstopzetting zo voor de hand lag. Tja, jammer voor de heer Janssen.

De PA zette de airco terug iets harder. "De volgende!"

Populaire posts van deze blog

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal

Goed nieuws en slecht nieuws

Wat wil je het eerste horen? "Okee, ik heb goed nieuws en slecht nieuws." Je hebt deze zin ongetwijfeld zelf al eens gebruikt. Ik zelf ook; als arts, als ouder en als manager. En waarschijnlijk heb je dezelfde neiging als ik: je begint liefst met het goede nieuws. "Okee, even de resultaten overlopen. Laat ons beginnen met het positieve..." (vriendelijke glimlach) "Ja, algemeen beschouwd waren je jaarresultaten heel goed. Zoals je kunt zien in deze grafiek, scoor je duidelijk boven het gemiddelde, op alle gemeten parameters. Maar -" "Wat zijn parameters, papa?" Tja, mijn jongste dochter is nog maar net vier, ik moet regelmatig dergelijke woorden uitleggen.  Maar plaats jezelf eens in de positie van een student die de uitslag van haar testscores gaat krijgen, of een patiënt die van zijn dokter de resultaten van een bloedanalyse te horen zal krijgen. Denk er echt over na. Wat wil je het eerste horen, het goede nieuws of het slechte ni