Doorgaan naar hoofdcontent

Het snoepdieet

De race is begonnen! Mijn vrouw zegt al maandenlang dat ik een buikje heb, en zelf wil ze ook haar gewicht terug op punt stellen (ja, dat is wel diplomatisch genoeg verwoord denk ik). Nu is de kogel door de kerk. Na enkele valse starts zijn we begonnen met diëten.


Ik ben hier eigenlijk niet aan mijn proefstuk toe. In mijn studententijd evolueerde ik langzaamaan van een magere spriet naar een bolle gijs, met op het eind van de rit een BMI van meer dan 30! Op een dag besloot ik dat het zo niet meer verder kon, en startte een zelf uitgevonden dieet. Hiermee viel ik op een maand 10 kg af, van 93 naar 83 kg. Enige tijd later deed ik dit truukje opnieuw, van 85 naar 75 kg. Weer wat later werd ik vegetariër, en stelselmatig daalde mijn gewicht tot 69 kg, waarbij ik een BMI van 23 had en behield.

Tot dusver het succesverhaal. Nadat ik ging samenwonen met Lydia, ondertussen al bijna 4 jaar mijn vrouw, hervatte ik mijn omnivore eetgewoontes. De kilo's kwamen er geniepig één voor één weer bij. En vorige zondag kraakte de weegschaal onder een massa van maar liefst 84,6 kilogram!

Mijn vrouw heeft eigenlijk geen overgewicht, maar ze wil weer ónder het ideale gewicht zitten in plaats van erboven. En nu is de race dus begonnen. Wie van ons gaat het eerste het streefgewicht bereiken? Wel, Lydia wil het niet als een race zien, maar ik heb zulk een reden nodig om de overheerlijke frieten en de zalige sauzen te laten.

Lydia gaat het proberen met een "proteïnedieet", wat ik nader heb bekeken en eigenlijk gewoonweg een Atkins-dieet is: je vermijdt koolhydraten, maar je blijft (weliswaar ook in mindere mate) eiwitten en vetten nuttigen. Het lichaam heeft hierdoor niet echt door dat je aan het diëten bent, en je raakt op die manier je pondjes gestaag kwijt. Ikzelf ga mijn eigen beproefde dieet opnieuw toepassen, het "Kempeneers-dieet" (haha). Het houdt eigenlijk in dat ik bijna niets eet, en mijn eten beperk tot suikers: thee met suikerklontjes, fruit, en allerhande SNOEP! Ik noemde het ook wel eens "het snoepdieet". Ik weet het, het is zeer ongezond, ik raad het ook absoluut niemand aan - het beste dieet is een combinatie van gezonde voedingsmiddelen en meer beweging enzovoorts enzoverder - maar bon, het werkt voor mij. Enfin, dat deed het vroeger toch. Het valt nog af te wachten hoe mijn 31-jaar oude karkas op deze beproeving gaat reageren...

Populaire posts van deze blog

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels

Goed nieuws en slecht nieuws

Wat wil je het eerste horen? "Okee, ik heb goed nieuws en slecht nieuws." Je hebt deze zin ongetwijfeld zelf al eens gebruikt. Ik zelf ook; als arts, als ouder en als manager. En waarschijnlijk heb je dezelfde neiging als ik: je begint liefst met het goede nieuws. "Okee, even de resultaten overlopen. Laat ons beginnen met het positieve..." (vriendelijke glimlach) "Ja, algemeen beschouwd waren je jaarresultaten heel goed. Zoals je kunt zien in deze grafiek, scoor je duidelijk boven het gemiddelde, op alle gemeten parameters. Maar -" "Wat zijn parameters, papa?" Tja, mijn jongste dochter is nog maar net vier, ik moet regelmatig dergelijke woorden uitleggen.  Maar plaats jezelf eens in de positie van een student die de uitslag van haar testscores gaat krijgen, of een patiënt die van zijn dokter de resultaten van een bloedanalyse te horen zal krijgen. Denk er echt over na. Wat wil je het eerste horen, het goede nieuws of het slechte ni

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal