Doorgaan naar hoofdcontent

Zon, zee, verbrand

Hoe standaarden toch veranderen. Destijds was een zongebruinde huid enkel weggelegd voor het "gepeupel". De lijfeigenen die in het zweet hunner aanschijn moesten zwoegen onder de meedogenloze zon. Waar denk je dat de term "blauw bloed" vandaan is gekomen? De mensen van adel moesten geen handenarbeid verrichten, en indien zij zich in de barbaarse buitenlucht dienden te begeven, deden zij dit met de nodige bescherming. De kasteelvrouwe had een elegant parapluutje met zijden franjes, om de gemene zonnestralen tegen te houden. Zij kregen zulk een bleke huid, dat de blauwe aders zichtbaar werden.

Maar nu zijn de rollen omgekeerd. Een bruine huid is een teken van status geworden. Want zij hebben voldoende geld om op reis te gaan naar het zonnige Zuiden, of om de klantenkaart te betalen bij het lokale zonnebankcentrum. En dankzij de globalisering worden de zonvakanties steeds goedkoper, waardoor steeds meer mensen het zich kunnen veroorloven er glamoureus uit te zien.

Die goedkope zonvakanties kunnen op de lange termijn nog behoorlijk duur uitvallen.

Elk jaar is er namelijk een stijging van 5 à 10% van het aantal huidkankers. En dit zou volgens Britse huidspecialisten te wijten zijn aan bleekscheten die op een weekje tijd hun vampierenlook willen inruilen voor een mediterraan uiterlijk. Dat is namelijk dé uitgelezen manier om melanoompjes te kweken. Een melanoom is de kwaadaardigste vorm van huidkanker, die tussen de acht en de dertig jaar na de blootstelling ontwikkelt. Het meest gevoelig hiervoor zijn kinderen. Tot daar aan toe dat domme mensen voor dat "gezonde" kleurtje in de blakende middagzon halfnaakt rondparaderen. Maar ik vind het werkelijk schandalig dat ze hun peuters in diezelfde omstandigheden hun zandkasteeltjes laten maken. Een kind zou nooit, NOOIT mogen verbranden.

Diegenen die regelmatig gaan zonnebanken, hebben wel wat minder kans op een melanoom (wat je dus krijgt bij een korte, intensieve zonblootstelling op een bleke huid). Zij kunnen echter nog kiezen uit een reeks andere huidkankers. En onafhankelijk daar van, op een vroegtijdig verouderde huid.

Om maar te zeggen: zonnen is wel goed - het zorgt voor de productie van vitamine D - maar doe het met mate. Vermijd de middagzon. En gebruik zonnecrème.

En voor diegenen die het die-hard zonnekloppen absoluut niet kunnen laten, kan het volgende misschien een troost wezen: je mag dan wel voortijdig in een kist belanden, maar je hebt bij die laatste groet tenminste toch een mooi, gezond kleurtje.

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...