Doorgaan naar hoofdcontent

Definitieve overmacht - Het heden

Wat is nu de bloedstollende realiteit van de Definitieve Overmacht geworden?

Van het moment dat ik haar dossier inzag wist ik dat ze problemen zou geven. Dertig jaar en definitief ongeschikt? Yeah right. Ik had al meer van dit soort duistere zaakjes meegemaakt, en geen enkele was goed afgelopen. Voor mij toch niet.

Mijn assistente kwam mijn bureau binnen. "Mevrouw Peeters is er," zei ze.
"Laat haar maar binnen," zuchtte ik. Een mens moet nu eenmaal zijn boterham verdienen.
Moeizaam stond ik op. Mijn rug protesteerde, maar men kan een dame nu eenmaal niet zittend begroeten. Daar was ze, een blondine met donkere wortels. Met een rokerige blik keek ze me aan, wachtend.
"Mevrouw Peeters." Ik gaf mijn naam. "Zet u maar." Die lange benen slenterden zelfverzekerd naar de wankele stoel aan mijn bureau.
"En, hoe kan ik u van dienst zijn?" kreunde ik terwijl ik me weer neerzette. "Ik heb uw dossier al even doorgenomen."
"Het gaat niet meer," zei ze met een hese stem. "Ik heb het geprobeerd, maar het gaat niet meer." Haar ogen werden rood en ze depte haar neus met een zakdoek, maar in haar blik zag ik enkel koele berekening.
"Ja, maar dat is me wel niet helemaal duidelijk," antwoordde ik. Ik tikte met mijn wijsvinger op haar gesloten dossier. Zes maand geleden was er nog geen vuiltje aan de lucht. U werkt er al zeven jaar. Elk jaar: geen probleem. En nu opeens..."
"... Gaat het niet meer!" vulde ze ongeduldig aan. "Maar ik had al jaren last, ik heb het gewoon nooit vermeld. Er zijn al lang problemen bij mijn baas. En mijn collega's..." ze schudde snikkend het hoofd. Daar kwam de zakdoek weer boven.
Om haar niet in de ogen te moeten kijken, deed ik alsof ik haar dossier opnieuw bestudeerde. Ze kende de te bewandelen wegen wel. Ze had voor alles gezorgd. De verklaring van haar huisarts. De vraag voor een overplaatsing. Juist ja. Net alsof ze een overplaatsing wou. Aangetekend verzonden. Ja, geen speld tussen te krijgen.
"Alles is toch in orde?" vroeg ze, met een trilling in haar stem.
Onwillekeurig knikte ik. In een glimp zag ik een triomfantelijke glimlach op haar gezicht verschijnen.
"Heeft u bijkomende informatie?" Dat sloeg in als een bom.
"Euh, w-wat bedoelt u?" stotterde ze.
"Tja, zonder bijkomende medische gegevens..." ik schudde meewarig mijn hoofd. Inwendig voelde ik een glimmertje hoop opflakkeren. Misschien kon ik toch nog de hete kool doorschuiven naar een van mijn zakenpartners.
Mijn hoop vervloog toen ze een pakketje documenten uit haar handtas tevoorschijn toverde. Damn!
"Bedoelt u dit misschien?" vroeg ze fijntjes. Ze duwde de papieren onder mijn neus. Ik griste ze uit haar handen. Valse vingernagels. Natuurlijk.
Vluchtig nam ik de tekst door. Misschien. Misschien was dit voor de verandering een échte zaak. Voor alles is er een eerste keer.

Maar niet deze keer.
Ik heb al alles gezien. Depressief. Chronisch vermoeid. Recidiverende hoofdpijn. O ja. Dat was een goeie. En allemaal blijvend. Onherroepelijk. Definitief.
Maar wat het vaakst terugkomt is ruglast. Artrose, scoliose, bekkenkanteling, hernia... alles wat het maar kan verklaren. En allemaal definitief. Invaliderend.
"Discrete tekens van"... "lichte"... "beginnende"... die termen komen altijd terug. Wat zou ik niet geven voor een "uitgesproken" of "hooggradige". Niet dus. Enkel lichte, vage letsels, zoals ze bij 90% van de bevolking te zien zijn.
Ik kon natuurlijk weigeren. Ik kon haar recht in haar staalblauwe ogen kijken en zeggen: "Nee." Maar ik heb tot mijn scha en schande geleerd dat zoiets alleen maar heibel brengt. Lastige klanten. Kwaaie bazen. Roepen. Tieren.
En daar had ik ook geen tijd voor. Mijn wachtzaal zat al vol met nieuwe klanten. En die wachten niet graag.

Dus gaf ik de documenten terug en bracht het nodige papierwerk in orde. "U begrijpt dat dit definitief is?"
Ze knikte vol enthousiasme. "Ja ja, dat weet ik. Maar het gaat ook niet meer." Even overwoog ze haar zakdoek weer boven te halen. Maar ze begreep dat ze haar slag al had binnengehaald. Verder toneelspel was niet meer nodig.
"Okee dan. Zolang u maar begrijpt dat u dit werk nooit meer mag doen." Wat bullshit is. Als ze wil, kan ze na een jaar hetzelfde truukje opnieuw uithalen. Nieuwe baas. Nieuwe partner. Zelfde routine. Ik heb het al zien gebeuren. Meer dan eens.
Maar dat scenario leek me hier wel niet waarschijnlijk. Daar was ze het type niet voor, dat voelde ik. "Bent u getrouwd?" vroeg ik, terwijl ze de papieren ondertekende.
"Jazeker," antwoordde ze.
"Kinderen?"
"Drie."
"Hoe oud zijn ze?"
"Zestien, zes, en... 6 maanden."
Bingo! Ik wist het! Het draait bij die vrouwen altijd om één ding. De kinderen. En wij kunnen er voor opdraaien. "Dat is een hele handvol," glimlachte ik. "Succes ermee."
Glunderend verliet mevrouw Peeters mijn bureau. Haar hakken klikten vrolijk op het vergeelde linoleum.

Ik liet weten aan mijn assistente dat ze de volgende klant mocht binnenlaten. Een mens moet nu eenmaal zijn boterham verdienen.

Populaire posts van deze blog

Cyanide

En nog eens een strikt arbeidsgeneeskundig blogartikel. Een van de aan mij toegewezen bedrijven heeft informatie gevraagd over cyanides. Redelijk gespecialiseerde informatie wellicht, maar relevant voor bedrijven die met blauwzuur werken. En om collega's arbeidsgeneesheren en preventieadviseurs het opzoekwerk te besparen, maak ik de tekst ook maar publiek. --- CYANIDE 1. Fysische en chemische eigenschappen HCN Heerlijk verfrissend... eh, ruik ik amandelen? HCN is een kleurloze vloeistof of kleurloos gas met de karakteristieke geur van bittere amandelen. HCN gas en vloeistof zijn mengbaar met water en oplosbaar in ethanol en ether. Het kook- en smeltpunt van HCN zijn respectievelijk 25,70°C en -13,24°C. HCN wordt gebruikt als ontsmettings- of desinfectiemiddel, of in chemische syntheses. NaCN en KCN De zouten NaCN en KCN zijn witte, kristallijne vaste stoffen met een lichte amandelgeur. Het smeltpunt van NaCN is 560°C en van KCN 620-635°C. KCN is goed oplosbaar i

Is maté oké?

Maté is een infusie van yerba maté bladeren in heet water. Het lijkt nog het meeste op thee, en wordt in de Zuid-Amerikaanse landen ook in plaats hiervan en in plaats van koffie gedronken. Eeuwenoud symbool van gezondheid en vriendschap, is deze drank er hét sociale bindmiddel. Maté is ook in de lage landen verkrijgbaar, in kruidenwinkels maar ook in grootwarenhuizen. En het heeft een afzetmarkt. Niet alleen bij inwijkelingen uit Zuid-Amerika. Maté wordt, naast groene thee, namelijk ook aanbevolen als hulpmiddel bij afvallen. Op een relatief bekende website staat maté geklasseerd onder "planten zonder risico", "... U kunt ook rechtstreeks thee van maté of groene thee nemen: gemakkelijk te vinden en veelvuldig gebruikt ..." Tal van dieetwebsites raden ook maté aan, omwille van tal van redenen: naast bijkomend gewichtsverlies, heeft het een beschermend effect op het hart. Het doet de slechte cholesterol dalen en beschermt tegen beschadigingen van het DNA. Het h

Artificiële intelligentie op het werk: voorbeeld van een nuttige toepassing voor de preventieadviseurs

Het is moeilijk om specifieke voorspellingen te doen over wat er de komende jaren belangrijk zal zijn op het vlak van preventie op het werk in België, omdat dit afhankelijk is van verschillende factoren zoals de ontwikkelingen op het gebied van technologie, wetgeving en economie. Het is wel waarschijnlijk dat artificiële intelligentie een belangrijke rol zal spelen. EU-OSHA en Eurofound hebben recent rapporten gepubliceerd over hoe AI de arbeidsomstandigheden kan beïnvloeden. Ook zal de nieuwe campagne van EU-OSHA voor 2023-2025 focussen op nieuwe digitale technologieën op het werk. Ik heb daar in de zomer van 2022 al een aantal artikelen aan besteed, en naar aanleiding hiervan heeft Ruben Baes van Amelior me gevraagd om er een workshop over te geven aan preventieadviseurs, wat ik met veel plezier ook heb gedaan. Het is echt een boeiend onderwerp, en mensen beseffen nog niet hoeveel ze nu al in contact komen met AI op het werk. Die suggesties die Outlook geeft om te antwoorden op een m