Doorgaan naar hoofdcontent

Heb ik mijn doelen van 2019 behaald?

Belofte maakt schuld. Op 4 januari 2019 heb ik mijn doelstellingen van 2019 publiek gemaakt. De stelling die ik volgde, was dat je hierdoor je er beter aan houdt (en omdat ik er behoorlijk vertrouwen in had dat ik ze zou halen, en alvast wou stoefen). Nu had ik wel mijn negen targets hoger gesteld dan de voorgaande jaren, dus misschien had ik niet zo zelfverzekerd moeten zijn? In februari gaf ik al een update, ik stond er goed voor. Vertrouw op het systeem, orakelde ik nog in maart. In juli stond ik wel voor één van mijn negen doelen iets achter op schema. Maar ik maakte me nog geen zorgen. Bereid je voor, zei ik nog in de drukke maand september. Maar wat is nu het finale verdict?


Doelen 1 en 2 (schrijven)

In 2018 heb ik 124 uur geschreven, en heb ik 77 artikels gepend. Voor 2019 heb ik als doel gesteld om minstens 130 uur te schrijven (blog, vakbladen, gezinsdagboek), met een resultaat van minstens 85 artikels (blog, vakbladen). Stiekem mikte ik op 140 uur schrijven en 90 artikels.
Het verdict: 145 uur geschreven, 101 artikels.

Doelen 3 en 4 (lezen)

In 2018 heb ik 131 boeken gelezen (of beluisterd), in totaal 46.289 pagina's. Voor 2019 was mijn publiek doel 120 boeken en 40.000 pagina's. Stiekem mikte ik op 140 boeken en 46.500 pagina's.
Het verdict: 154 boeken, 48.593 pagina's.

Doelen 5 en 6 (bewegen)

In 2018 haalde ik 4.294.912 stappen, en 257 dagen met meer dan 10.000 stappen. In 2019 had ik 4.380.000 stappen (12.000 stappen per dag) als doelstelling, en 261 dagen met meer dan 10.000 stappen. Wederom mikte ik stiekem hoger: 12.500 stappen per dag, 280 dagen meer dan 10.000.
Het verdict: 4.596.792 stappen (12.594 stappen per dag), 287 dagen meer dan 10.000.

Doelen 7 en 8 (eten)

In 2018 bleef ik met 8747 onder de 9000 punten, en kon ik 197 dagen onder de 25 punten blijven. Voor 2019 wilde ik weer onder de 9000 blijven (stiekem 8760 = 24 punten per dag) en 183 dagen oftewel 1 op de 2 dagen onder de 25 (maar eigenlijk liefst meer dan 200 dagen).
Het verdict: 8552 punten, 215 dagen onder de 25 punten. 

Doel 9 (dankbaarheid)

In 2018 was ik voor 1003 dingen dankbaar. Dat wou ik in 2019 evenaren: 1000 als doelstelling, ik mikte eigenlijk niet hoger.
Het verdict: 1050 dankbaarheden.


Conclusie

Dus ja, ik heb al mijn jaardoelen opnieuw behaald, door het structureel aan te pakken met een continue opvolging en bijsturing. Ik hoop dat het me vergeven wordt dat ik hier nu zo over zit op te scheppen (ik heb nog even getwijfeld of ik het wel zou publiceren, maar ik had het beloofd, so...).

En misschien vinden sommige lezers het ook niet zo veel soeps, halen ze bijvoorbeeld met de vingers in de neus 15.000 stappen per dag. Maar het heeft weinig zin om je te gaan vergelijken met anderen. Er is altijd wel iemand die meer leest, of meer sport, of wat dan ook.

Belangrijkste is dat je weet wat je wilt bereiken, en je je daar dan ook op richt. En door die aanpak verbeter je ook gestaag. Zo raakte ik zeven jaar geleden gemiddeld niet aan 9.000 stappen per dag.

Stap voor stap, met continue opvolging en bijsturing, ga je erop vooruit. Iedereen kan dat. Dus waar wacht je nog op?

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...