Doorgaan naar hoofdcontent

Gecoördineerd beleid voor menopauze: steun voor werknemers en werkgevers

De Interministeriële Conferentie Volksgezondheid (IMC) heeft de oprichting van een interfederale werkgroep goedgekeurd om een gecoördineerd beleid rond de menopauze te ontwikkelen. Dit initiatief onderstreept de urgentie om de overgang als een volwaardige gezondheidskwestie te erkennen.

Menopauze vs overgang

Vaak worden de termen "menopauze" en "overgang" door elkaar gebruikt. De menopauze is in feite alleen de laatste menstruatie, een moment. De overgang geldt voor de hele fase waarin de vrouw van een vruchtbare status naar een niet-vruchtbare status gaat.


De impact van de overgang op welzijn en werk

De menopauze heeft niet alleen een aanzienlijke invloed op de fysieke en psychologische gezondheid, maar ook op het welzijn en de professionele loopbaan van betrokkenen. Hoewel het vaak als een "vrouwenkwestie" wordt gezien, kunnen ook mannen symptomen ervaren die gelinkt zijn aan hormonale veranderingen (andropauze).

Toch blijft de overgang een taboe-onderwerp, waardoor veel werknemers zich onvoldoende begrepen en gesteund voelen, zowel thuis als op de werkvloer. Dit gebrek aan erkenning kan leiden tot ongemak, verminderde prestaties en zelfs uitval. Daarnaast is er een tekort aan toegankelijke en wetenschappelijk onderbouwde behandelingen, terwijl commerciële alternatieven vaak duur en ineffectief blijken.


Naar een inclusieve aanpak

Om deze uitdagingen aan te pakken, zet de IMC in op een gestructureerd beleid. De nieuwe werkgroep zal eerst een inventaris opmaken van bestaande initiatieven in België. Op basis hiervan zullen aanbevelingen worden geformuleerd voor een actieplan dat concrete en haalbare oplossingen biedt. Het doel is een inclusief beleid dat de levenskwaliteit en het welzijn van personen in de overgang structureel verbetert.


Wat betekent dit voor preventieadviseurs?

Preventieadviseurs spelen een sleutelrol in het bespreekbaar maken en ondersteunen van het onderwerp op de werkvloer. Dit kan onder meer door:

  • Sensibilisering: Werkgevers en werknemers informeren over de impact van de overgang.
  • Praktische ondersteuning: Werken aan aanpassingen zoals flexibele werktijden, ergonomische oplossingen en toegang tot hulpbronnen.
  • Beleid en procedures: Helpen bij het implementeren van een werkvloeraanpak die de overgang erkent als een gezondheidskwestie.


Ik geef het maar mee: Wie op zoek is naar praktische handvatten, kan bijvoorbeeld de Toolbox Overgang op de werkvloer raadplegen, een overzicht dat ik in 2023 voor Kluwer heb opgesteld met concrete richtlijnen en tips om deze uitdagingen effectief aan te pakken.


Bronnen

PERSMEDEDELING van de Interministeriële Conferentie Volksgezondheid

Kluwer - Toolbox Overgang op de werkvloer

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...