Doorgaan naar hoofdcontent

Re-integratie van langdurig zieken: Bevindingen en Acties

De vrijwillige terugkeer naar werk van personen met een gezondheidsprobleem vraagt om nauwe samenwerking tussen werkgevers, werknemers en preventieprofessionals. Een nieuw rapport van de Nationale Arbeidsraad (NAR) geeft een overzicht van recente inzichten en biedt aanbevelingen om re-integratie te bevorderen.

Opdracht aan de NAR

De Groep van Tien (nationale vertegenwoordigers van werkgeversorganisaties en vakbonden) vroeg de NAR informatie over de uitgevoerde en lopende initiatieven rond de terugkeer naar werk van langdurig zieken. De NAR organiseerde een reeks hoorzittingen. Aanvankelijk vond een gedachtewisseling plaats met vertegenwoordigers van FOD WASO, het RIZIV, FEDRIS en de RVA. Later sloten ook vertegenwoordigers van externe en interne preventiediensten, de beleidscellen Werk en Sociale Zaken, ziekenfondsen en regionale bemiddelingsdiensten zich aan bij de discussies.

Overzicht van de Re-integratie-inspanningen

De NAR heeft een inventaris opgemaakt van re-integratieactiviteiten. Een belangrijke ontwikkeling is de Terug Naar Werk-Barometer, die statistieken biedt over arbeidsongeschiktheid en hervattingstrajecten. Deze barometer helpt trends begrijpen en kan werkgevers en preventieadviseurs ondersteunen bij het ontwikkelen van gerichte maatregelen.

Zo is er een stijging te zien van 458.252 personen in invaliditeit in januari 2022 naar 502.580 personen in invaliditeit in juni 2024.

Toestand invaliditeit (toestand aantal langdurig arbeidsongeschikten) januari 2022 - juni 2024. Bron: Rapport NAR, p. 21.

Vaststellingen: Wat Werkt en Wat Kan Beter?

  1. Positieve Trends: Werkhervatting wordt steeds vaker bereikt binnen de eerste drie maanden van arbeidsongeschiktheid. Nieuwe wetgeving vanaf 2024 versterkt de begeleiding door sociale verzekeringen.
  2. Aandachtspunten: De gegevens blijven gefragmenteerd. Er is behoefte aan geïntegreerde datastromen tussen instellingen zoals het RIZIV en de RSZ. Er is onvoldoende zicht op sectorale verschillen in arbeidsongeschiktheid en op informele re-integratietrajecten.

Rollen van de Preventiedienst en HR

Externe diensten voor preventie spelen een sleutelrol in bewustmaking, informatievoorziening en ondersteuning. Preventieadviseurs-arbeidsartsen missen echter vaak tijdige informatie over langdurig zieken. Dit belemmert hen om een effectief re-integratietraject op te zetten.

Aanbevelingen voor Verbetering

  1. Procedurele Vereenvoudiging: Maak formele re-integratietrajecten ("Traject 2.0") toegankelijker voor zowel kleine als grote organisaties.
  2. Bewustwording en Communicatie: Sensibiliseer werkgevers over hun rol in een inclusieve bedrijfscultuur. Informeer werknemers over hun rechten en mogelijkheden voor werkhervatting.
  3. Innovatieve Tools: Implementeer het TRIO-platform voor veilige communicatie tussen artsen, met respect voor privacy en medisch geheim.

Specifieke Uitdagingen voor Kleine Ondernemingen

Kleinere bedrijven hebben vaak geen interne preventiedienst en missen kennis over complexe wetgeving. Het is nodig om gerichte informatie en begeleiding te bieden aan deze ondernemingen.

Conclusie

De re-integratie van langdurig zieken vereist een holistische aanpak, waarbij samenwerking tussen werkgevers, preventiediensten en sociale partners centraal staat. Door verbeterde gegevensuitwisseling, heldere communicatie en versterkte bewustwording kan de terugkeer naar werk verder worden geoptimaliseerd.


Bron: Rapport nr. 137 van de NAR van 17 december 2024

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...
Meer lezen

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...
Meer lezen

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...
Meer lezen