Doorgaan naar hoofdcontent

RSI als modeziekte

Onlangs is de Nederlandse gynaecoloog Cees Renckens, ook voorzitter van de Nederlandse Vereniging tegen Kwakzalverij, gepromoveerd op een proefschrift waarin hij ondermeer afrekent met de zogenaamde "modeziekten". Hiermee doelt hij op aandoeningen zoals whiplash, CVS (chronisch vermoeidheidssyndroom), bekkeninstabiliteit, fibromyalgie, RSI (repetitive strain injury) e.d.m. Hij constateerde een toename in het aantal klachten wanneer een tv-programma aandacht aan een bepaalde aandoening geeft; klachten die niet medisch aantoonbaar zijn.
Over een aandoening als bekkeninstabiliteit ga ik me niet uitspreken - ik ben geen gynaecoloog of orthopedist, ik heb er onvoldoende kennis over. En over een aantal van de andere "mode"-aandoeningen heb ik zelf mijn twijfels, daar blijf ik dus ook van af. Maar RSI in hetzelfde rijtje plaatsen, dat vind ik nu echt niet kunnen. En daar ga ik het dus even over hebben.

Bernardino Ramazzini (1633-1714) was een Italiaans arts. Hij wordt beschouwd als de "eerste arbeidsgeneesheer". Zijn belangrijkste bijdrage aan de geneeskunde was zijn werk over beroepsmatige aandoeningen, getiteld "De Morbis Artificum Diatriba". Dit handelde over de gezondheidsrisico's van chemicaliën, stof, metalen en andere agentia gebruikt door arbeiders in 52 beroepen. In zijn werk had hij het bvb. ook over de aandoeningen die monniken konden treffen. "De aanhoudende bewegingen van de hand en steeds in dezelfde richting... veroorzaakt een intense vermoeidheid van de hand en de hele arm, ten gevolge van de continue... overbelasting van de spieren en pezen." Een gelijkaardig voorbeeld gaf hij bij bakkers, die door de constante druk van het kneden van hun deeg gezwollen en pijnlijke handen kregen. Ik zou verder kunnen uitweiden over beschrijvingen van RSI in het verleden, maar ik heb denk ik hiermee al voldoende aangetoond dat RSI geen "moderne ziekte" is.

En waar haalt collega Renckens het vandaan dat RSI-klachten niet medisch aantoonbaar zijn? Laat ik de tenniselleboog als voorbeeld nemen. Dit is een ontsteking van de pezen die aanhechten aan de laterale epicondylus van het opperarmbeen, doorgaans veroorzaakt door een langdurig aanhoudende repetitieve belasting van de handstrekkers. Bij het klinisch onderzoek is deze diagnose relatief eenvoudig te stellen (drukpijn t.h.v. de epicondylus lateralis, pijn bij actief of passief strekken van de handstrekkers - met of zonder weerstand, ...). Ook een echografie kan deze aandoening nogal eens bevestigen. Klachten die dus wel degelijk medisch te objectiveren zijn.

Als arbeidsgeneesheer vind ik het onbegrijpelijk dat RSI door sommigen nog steeds als een nepziekte wordt beschouwd. Arbeiders die door repetitieve handelingen een overbelasting krijgen - ik kom het zo vaak tegen, en meestal is de precieze oorzakelijke activiteit relatief eenvoudig te achterhalen.

Populaire posts van deze blog

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal

Chloorgas

In de Jordaanse havenstad Aqaba zijn zeker twaalf mensen omgekomen en 250 anderen gewond geraakt bij een ongeval met een container met chloorgas. Het giftige gas kwam vrij toen de container tijdens het transport viel. Het ongeval vond plaats op 27 juni 2022. Een container met 25 ton chloorgas moest per schip naar Djibouti in de Hoorn van Afrika gebracht worden. Maar toen een kraan de container op het schip probeerde te plaatsen, stortte de container naar beneden en meteen kwam een grote gele gifwolk vrij. Bij het ongeval kwamen minstens twaalf mensen om het leven. Nog eens 250 anderen raakten gewond. De gewonden werden overgebracht naar twee openbare ziekenhuizen, een privéziekenhuis en een veldhospitaal. Chloor is bij kamertemperatuur een geelgroen gas met een typische, irriterende geur. Door afkoeling of door drukverhoging wordt het een heldere, amberkleurige vloeistof. Het wordt als vloeistof in aangepaste containers getransporteerd. Het kent vele toepassingen o.a. als bleekmiddel i

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels