Doorgaan naar hoofdcontent

Ozon

In deze hekele tijden met steeds verontrustender berichten over de globale opwarming van de aarde hebben de meesten wel gehoord van ozon. Ozon is een molecule, bestaande uit drie atomen zuurstof. Het wordt gevormd onder invloed van ultraviolette straling en vormt zo de ozonlaag in de buitenste lagen van de atmosfeer. Het wordt ook geproduceerd bij elektrische ontladingen, zoals bij een blikseminslag. Het is trouwens de geur die men soms waarneemt in de buurt van zo'n ontlading, die aan de basis ligt van de naamgeving van ozon (het Griekse "ozein" betekent "ruiken").
Het normale molecule zuurstof, hetgene dat we inademen, bestaat uit twee atomen. Dit is al behoorlijk reactief - ik raad niet aan om een sigaret te staan paffen nabij een zuurstoftank (ik raad nooit aan om een sigaret te paffen, maar dat terzijde). Ozon is nog veel reactiever, en het is deze eigenschap welke het een nuttig desinfectans maakt. Het derde zuurstofatoom gaat reageren met stoffen in de celmembraan van bacteriën, waardoor de wand beschadigd raakt en de bacterie sterft. Ozon kan natuurlijk geen onderscheid maken tussen bacteriën en lichaamscellen. Hierdoor is het minder gezond om het spul in te ademen. De bovenste huidlagen bestaan uit dode cellen. Hier kan ozon dus geen kwaad. Maar bij inademing gaat het de longmucosa aantasten, wat kan leiden tot longoedeem en zelfs blijvende longschade. Het heeft nog een aantal andere onaangename eigenschappen, waar ik in de tekst hieronder iets verder over uitweid. Maar de conclusie is: best te vermijden.
Wat echter mijn petje compleet te boven gaat, is waarom sommige mensen hun vertrouwen stellen in ozontherapie. Er bestaan hier verschillende varianten van, maar meestal gaat men de "eigenbloedbehandeling" toepassen. Hierbij gaat men bloed aftappen, dit aan ozon blootstellen, en dan via een infuus terug toedienen. Het gebeurt ook dat men ozon via onderhuidse injecties toedient, of - dat is pas leuk - via de endeldarm. Je reinste kwakzalverij! "Het doodt bacteriën, dus is het goed voor de mens" is de dooddoener. Waarom gaat men dan niet javel opspuiten? Dat zal de beestjes pas goed te pakken nemen.
Ik vind het gewoonweg misdadig dat men de mensen gaat blootstellen aan zulk een zinloze en soms zelfs gevaarlijke "behandeling". Och, misschien moet ik het eerder beschouwen als een moderne aanvulling op de natuurlijke selectie. Diegenen met de beste overlevingskansen zullen hun gezondheid niet op het spel zetten met zulke onzin.

---
Chemische gevaren
Ozon ontleedt bij verwarming met vorming van zuurstof , dat het brandgevaar verhoogt. De stof is een sterk oxidatiemiddel en reageert hevig met brandbare en reducerende stoffen. Het reageert met alkenen, aromaten zoals aniline, ethers, broom, stikstofverbindingen en rubber waarbij schokgevoelige stoffen ontstaan. Het tast alle metalen behalve goud en platina aan.


Wijze van opname
De stof kan in het lichaam worden opgenomen door inademing.

Inademingsrisico
Een schadelijke concentratie van dit gas in de lucht zal snel worden bereikt bij het vrijkomen ervan.

Effecten bij kortstondige blootstelling
De stof is irriterend voor de ogen en de luchtwegen. Inademing van het gas kan longoedeem veroorzaken. Inademing van het gas kan op astma lijkende reacties teweeg brengen. De vloeistof kan bevriezing veroorzaken. De stof kan effecten hebben op het centraal zenuwstelsel , met als gevolg hoofdpijn, verzwakte waakzaamheid en prestaties.

De symptomen van longoedeem worden vaak pas na enkele uren merkbaar en zij worden verergerd door lichamelijke inspanning. Rust en geneeskundige observatie zijn daarom noodzakelijk. Onmiddellijke behandeling door een arts of een door deze laatste gemachtigd persoon, met gepaste geneesmiddelen voor inademing dient overwogen te worden. De symptomen van astma worden vaak pas na enkele uren merkbaar en zij worden verergerd door lichamelijke inspanning. Rust en geneeskundige observatie zijn daarom noodzakelijk. Iemand die tekenen van astma heeft vertoond tengevolge van de stof mag hieraan nooit meer worden blootgesteld.

Effecten bij langdurige of herhaalde blootstelling
De longen kunnen aangetast worden bij herhaalde of langdurige blootstelling aan het gas.

Grenswaarden
• TLV (licht werk): 0,1 ppm als TWA
• TLV (matig zwaar werk): 0,08 ppm als TWA
• TLV (zwaar werk): 0,05 ppm als TWA

De algemene grenswaarde in België voor kortstondige blootstelling (geldt voor een periode van 15 minuten) die niet mag worden overschreden bedraagt 0,1 ppm.

Bron: http://meta.fgov.be/pdf/pk/nlkfg03.pdf

Verplichte onderzoeken
Ozon staat in de Belgische wetgeving in de lijst van chemische agentia die vergiftigingen kunnen veroorzaken.
Voor elke agens in deze lijst wordt telkens vermeld:
• een exemplatieve lijst van de bijzondere onderzoeken
• de frequentie van het periodiek gezondheidstoezicht
De preventieadviseur-arbeidsgeneesheer kiest een techniek waarvan de gevoeligheid en de aard beantwoorden aan de vereisten van de toestand. Bij gebrek aan een specifiek biologisch onderzoek voert de preventieadviseur-arbeidsgeneesheer een klinisch onderzoek uit dat gericht is op de bijzondere bedreigde organen.

Bij blootstelling aan ozon is een jaarlijkse meting van de vitale capaciteit vereist. Dit is een weergave van de longinhoud.

Bij de werknemers van het bedrijf waarvoor ik deze informatie opstelde, wordt een jaarlijkse longfunctiemeting uitgevoerd. Hierbij worden drie parameters bepaald:
• FVC (forced vital capacity): inhoud van de longen
• FEV1 (forced expiratory volume in 1 second): snelheid van uitblazen
• PEF (peak expiratory flow): kracht van uitblazen

Deze parameters geven een goede weergave van de functie van de longen, en kunnen een achteruitgang van de longfunctie in een vroeg stadium objectiveren.

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...