Doorgaan naar hoofdcontent

Bloeddrukmeters niet altijd nauwkeurig

Dat bloeddrukmeters niet altijd even nauwkeurig zijn, hoef je mij niet meer te vertellen. Zelfs de manuele toestellen zijn niet voor het volle pond betrouwbaar.
Ik voer meestal de onderzoeken uit in een onderzoekscentrum of een onderzoekswagen, en ik gebruik dan het daar aanwezige materiaal. Wanneer ik op een bedrijf zelf zit, gebruik ik de toestellen die ik van mijn werkgever hiervoor ter beschikking heb gekregen.
De bloeddrukmeters worden sinds vorig jaar, in kader van de isonormen, jaarlijks geijkt. De jaren hiervoor was dat niet het geval. En vorig jaar kreeg ik na de ijking een nieuwe bloeddrukmeter. De "oude" - een die ik een twee jaar had gebruikt, was volgens de hoofdverpleger die de ijking had uitgevoerd, bijzonder inaccuraat. "Had je dat niet gemerkt?" vroeg hij. "Hij zat er zeker 20 mmHg boven". Ja, het viel me soms wel op dat er véél mensen waren die een hogere bloeddruk hadden dan gewoonlijk, maar een variatie van 20 mmHg is nu ook niet zó uitzonderlijk. Het gebeurde ook niet zo uitzonderlijk vaak dat ik die bloeddrukmeter gebruikte. Het was natuurlijk behoorlijk beschamend voor mij - ik herinnerde me de verscheidene malen dat er werknemers waren die zeiden dat ze "nooit zo'n hoge bloeddruk hadden", en waarbij ik dan de snuggere opmerking maakte dat ze misschien wat weinig hadden geslapen of veel stress hadden of iets dergelijks. Ik had er nooit bij stilgestaan dat mijn spiksplinternieuwe, top-of-the-line bloeddrukmeter een foutieve waarde zou kunnen aangeven!
Het toppunt was dan nog dat de hoofdverpleger zei dat het type bloeddrukmeter dat ik had, al vaker zulk een afwijking had vertoond. Waarom was er dan verdorie niet eerder een ijking gebeurd? En waarom werd dat type bloeddrukmeter dan nog gebruikt?
Wel, uiteindelijk heb ik een bloeddrukmeter gekregen van een "betrouwbaarder" merk, geijkt en al. maar het is sedertdien wel met minder dan abolute zekerheid dat ik naar het wijzertje op het apparaat kijk tijdens het aflaten van het ventiel.

---
Automatische bloeddrukmeters zijn niet allemaal even nauwkeurig. Daarom moet een onafhankelijk instantie de meters controleren voordat ze op de markt komen en moet er aan deugdelijke meters een keurmerk worden toegekend. Dit stelt Richard Braam, arts-onderzoeker in het UMC St Radboud.

Automatische bloeddrukmeters zijn handig in het gebruik. Mensen met hoge bloeddruk kunnen met zo’n meter makkelijk op elk gewenst moment controleren hoe ze ervoor staan. “Maar dan moeten de meters wel nauwkeurig zijn”, stelt cardioloog in opleiding Richard Braam. En daar schort het volgens zijn onderzoek nog al eens aan. De twee bloeddrukmeters die hij controleerde voldeden in elk geval niet.

Nadelig

Dat kan nadelig uitpakken voor de behandeling van patiënten met hoge bloeddruk. Braam: “Stel dat iemand op een onnauwkeurige meter ziet dat zijn bloeddruk in orde is. Dan kan hij besluiten om te stoppen met het gebruik van de pillen die hij slikt tegen te hoge bloeddruk. Terwijl zijn bloeddruk misschien helemaal niet in orde is.”

Bron: Zorgkrant.nl. 29 januari 2007.

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...