Doorgaan naar hoofdcontent

Bloed doneren geen bescherming tegen hartkwaal

Ik zou echt terug eens bloed moeten geven. Sinds mijn reis naar Peru en Bolivië, waarna ik een jaar lang geen bloed meer mocht geven (het is een risicogebied), is het er niet meer van gekomen. En dat is ondertussen al zeven! jaar geleden, wat vliegt de tijd. Het mag dan wel blijkbaar niet beschermen tegen hart- en vaatziekten, maar daar draait het bij bloed geven uiteindelijk ook niet om. Mijn bloedgroep, O negatief, is bovendien de meest gezochte bloedgroep. Dit bloed kan namelijk aan iedereen gegeven worden, de universele donor. Maar mijn schuldgevoel zal wellicht wat minderen zodra al het bloed kan omgezet worden tot bloedgroep O - er zou een enzym zijn dat hiertoe in staat is, en dit zou alle problemen van bloedtekort kunnen oplossen.

---
WAGENINGEN - Het doneren van bloed biedt geen bescherming tegen hart- en vaatziekten. Nieuw onderzoek van de vakgroep Humane Voeding van de Wageningen Universiteit weerlegt deze hardnekkige fabel.
Volgens de onderzoekers gaat al sinds 1981 het gerucht dat het afstaan van bloed gezond zou zijn. Bloed doneren zou namelijk de ijzerspiegel in het bloed doen dalen en een hoge ijzerspiegel zou de vaatwanden eerder aantasten. Het Wageningse onderzoek onder vierhonderd donoren en tweehonderd niet-donoren heeft daar echter geen enkel bewijs voor gevonden, aldus wetenschapper Marianne Geleijnse.
De onderzoekers selecteerden donoren en niet-donoren van tussen de 50 en 60 jaar, die meermalen per jaar bloed afstaan. Zij bleken inderdaad wat minder ijzer in hun bloed te hebben, maar hun vaatwanden waren niet waarneembaar dunner dan die van mensen die geen bloed afstaan. Verdikte vaatwanden zijn een voorspeller van hartinfarcten en beroerten.
Bloeddonoren zijn over het algemeen wel gezonder dan hun leeftijdgenoten die geen bloed geven. Maar dat komt volgens Geleijnse omdat mensen die doneren vaak bewust levende mensen zijn die waarschijnlijk ook op voeding en beweging letten. Bovendien mogen ongezonde mensen meestal geen bloeddonor worden.

Bron: AD.nl. 22 maart 2007.

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...