Doorgaan naar hoofdcontent

Cardiovasculaire risicofactoren: Gebrek aan lichaamsbeweging

Zittend leven is een heuse plaag van deze tijd. Gebrek aan lichaamsbeweging is daardoor uitgegroeid tot een uitermate wijdverbreide risicofactor.

Zonder onderscheid te maken qua leeftijd houdt gemiddeld één Belg op drie er een zittende levenswijze op na.

Waarom is lichaamsbeweging nodig?
De voornaamste reden is doodeenvoudig dat lichaamsbeweging en de inspanning die daarvoor nodig is bijdraagt tot een goed gevoel en tot een beter zelfbeeld. Maar dat is niet alles! Naast het gevoel van een betere lichamelijke en geestelijke conditie helpt beweging ons lichaam gezonder te blijven en vermindert ze het gevaar voor hart- of hersenaandoeningen. Daar is niets geheimzinnigs aan: regelmatige lichaamsbeweging heeft een gunstige invloed op de meeste risicofactoren voor hart en bloedvaten en meer bepaald op hoge bloeddruk, zwaarlijvigheid en afwijkingen i.v.m. vetten in het bloed. En nog is het daarmee niet gedaan! Los van de andere risicofactoren hebben mensen met een zittend leven sowieso al een cardiovasculair risico dat twee keer zo hoog is als bij actieve mensen. Hieruit mag blijken dat lichaamsbeweging op zich een beschermend effect heeft voor het hart.

Wat u kunt doen
Met alle soorten lichaamsbeweging kan men het cardiovasculaire risico te lijf gaan – er is dus keuze te over. Maar voor men gaat denken aan sport of aanverwante activiteiten moet men simpelweg beweging inbouwen in allerlei dagdagelijkse situaties: de trap nemen i.p.v. de lift, de wagen laten staan en te voet gaan, geen tv of gameboy in de vrije tijd maar buitenactiviteiten,… Al die bezigheden zetten uw hart aan het werk en daar vaart het wel bij.

Stevig wandelen geniet terecht een goede reputatie voor het hart en is tegelijk een van de makkelijkste vormen van beweging. Er zijn geen specifieke vaardigheden voor nodig en ook geen speciale uitrusting; correct schoeisel en aangepaste kleding die makkelijk zit volstaan. Maar hoe eenvoudig ook, wandelen is even weldadig als krachtiger maar vaak ook gevaarlijker activiteiten.

Elke dag een half uur stevig doorstappen maar zonder buiten adem te raken, dat is de ideale aanbeveling voor iedereen – ook voor wie al een “verwittiging” aan het hart heeft gehad.
En wie echt geen half uur per dag vrij kan maken, mag niet vergeten dat drie keer tien minuten een even waardevol alternatief vormt – er is dan ook geen excuus om het niet te doen.

En als wandelen uw “ding” niet is, kies dan gerust een andere vorm van beweging die u wel ligt en waarvan u voelt dat u ze regelmatig kunt beoefenen. Wat lichaamsbeweging betreft zijn geduld en doorzetting nuttiger dan exploten waar men de dag nadien de brui aan geeft.
Mensen die al een hartprobleem gehad hebben, raadplegen best hun arts alvorens te kiezen voor andere vormen van beweging dan wandelen.

Bron: Belgische cardiologische liga.


Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...