Doorgaan naar hoofdcontent

Cardiovasculaire risicofactoren: Gebrek aan lichaamsbeweging

Zittend leven is een heuse plaag van deze tijd. Gebrek aan lichaamsbeweging is daardoor uitgegroeid tot een uitermate wijdverbreide risicofactor.

Zonder onderscheid te maken qua leeftijd houdt gemiddeld één Belg op drie er een zittende levenswijze op na.

Waarom is lichaamsbeweging nodig?
De voornaamste reden is doodeenvoudig dat lichaamsbeweging en de inspanning die daarvoor nodig is bijdraagt tot een goed gevoel en tot een beter zelfbeeld. Maar dat is niet alles! Naast het gevoel van een betere lichamelijke en geestelijke conditie helpt beweging ons lichaam gezonder te blijven en vermindert ze het gevaar voor hart- of hersenaandoeningen. Daar is niets geheimzinnigs aan: regelmatige lichaamsbeweging heeft een gunstige invloed op de meeste risicofactoren voor hart en bloedvaten en meer bepaald op hoge bloeddruk, zwaarlijvigheid en afwijkingen i.v.m. vetten in het bloed. En nog is het daarmee niet gedaan! Los van de andere risicofactoren hebben mensen met een zittend leven sowieso al een cardiovasculair risico dat twee keer zo hoog is als bij actieve mensen. Hieruit mag blijken dat lichaamsbeweging op zich een beschermend effect heeft voor het hart.

Wat u kunt doen
Met alle soorten lichaamsbeweging kan men het cardiovasculaire risico te lijf gaan – er is dus keuze te over. Maar voor men gaat denken aan sport of aanverwante activiteiten moet men simpelweg beweging inbouwen in allerlei dagdagelijkse situaties: de trap nemen i.p.v. de lift, de wagen laten staan en te voet gaan, geen tv of gameboy in de vrije tijd maar buitenactiviteiten,… Al die bezigheden zetten uw hart aan het werk en daar vaart het wel bij.

Stevig wandelen geniet terecht een goede reputatie voor het hart en is tegelijk een van de makkelijkste vormen van beweging. Er zijn geen specifieke vaardigheden voor nodig en ook geen speciale uitrusting; correct schoeisel en aangepaste kleding die makkelijk zit volstaan. Maar hoe eenvoudig ook, wandelen is even weldadig als krachtiger maar vaak ook gevaarlijker activiteiten.

Elke dag een half uur stevig doorstappen maar zonder buiten adem te raken, dat is de ideale aanbeveling voor iedereen – ook voor wie al een “verwittiging” aan het hart heeft gehad.
En wie echt geen half uur per dag vrij kan maken, mag niet vergeten dat drie keer tien minuten een even waardevol alternatief vormt – er is dan ook geen excuus om het niet te doen.

En als wandelen uw “ding” niet is, kies dan gerust een andere vorm van beweging die u wel ligt en waarvan u voelt dat u ze regelmatig kunt beoefenen. Wat lichaamsbeweging betreft zijn geduld en doorzetting nuttiger dan exploten waar men de dag nadien de brui aan geeft.
Mensen die al een hartprobleem gehad hebben, raadplegen best hun arts alvorens te kiezen voor andere vormen van beweging dan wandelen.

Bron: Belgische cardiologische liga.


Populaire posts van deze blog

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels

Goed nieuws en slecht nieuws

Wat wil je het eerste horen? "Okee, ik heb goed nieuws en slecht nieuws." Je hebt deze zin ongetwijfeld zelf al eens gebruikt. Ik zelf ook; als arts, als ouder en als manager. En waarschijnlijk heb je dezelfde neiging als ik: je begint liefst met het goede nieuws. "Okee, even de resultaten overlopen. Laat ons beginnen met het positieve..." (vriendelijke glimlach) "Ja, algemeen beschouwd waren je jaarresultaten heel goed. Zoals je kunt zien in deze grafiek, scoor je duidelijk boven het gemiddelde, op alle gemeten parameters. Maar -" "Wat zijn parameters, papa?" Tja, mijn jongste dochter is nog maar net vier, ik moet regelmatig dergelijke woorden uitleggen.  Maar plaats jezelf eens in de positie van een student die de uitslag van haar testscores gaat krijgen, of een patiënt die van zijn dokter de resultaten van een bloedanalyse te horen zal krijgen. Denk er echt over na. Wat wil je het eerste horen, het goede nieuws of het slechte ni

Jicht en jus (d'orange)

Recent heb ik gelezen dat softdrinks een jichtopstoot kunnen veroorzaken! Drinken van twee gesuikerde softdrinks per dag zou de kans op een jichtopstoot met 85% doen stijgen. Het vruchtsuiker (fructose) is verantwoordelijk voor dit verhoogd risico, dieetdranken geven geen probleem. Ook andere producten die fructose bevatten (fruitsappen, appels en sinaasappels) geven een verhoogde kans op jicht!? Kijk, dat is dus nieuw voor mij. In alle overzichtslijstjes voor jichtlijders vind je net terug dat je fruit naar believen mag nuttigen. Snoepjes die fructose bevatten moet je dan weer vermijden. Ja, het wordt soms verwarrend. Jicht is een reumatische aandoening. Ze is al heel lang geleden beschreven.  De Griekse geneesheer Hippocrates had het er 25 eeuwen geleden al over. Men dacht wel altijd dat jicht een gevolg was van een overdaad aan alcohol en rijkelijke maaltijden. De jichtlijder kreeg alle schuld voor zijn ziekte in de schoenen geschoven. Maar het is een te hoog urinezuurgehal