Doorgaan naar hoofdcontent

Minder last van astma in zwembad

Zeer onlangs nog heb ik een werkneemster op een spontane raadpleging gezien, voor het opstellen van een verklaring dat ze in 1999 verwijderd is geweest uit het risico van blootstelling aan chloor. Ik ken haar al van de tijd dat ik nog bij prof. dr. Nemery in Gasthuisberg werkte, op de consultatie Beroepsziekten.
Sinds ze niet meer is blootgesteld, zijn haar astmaklachten fel verbeterd. Indertijd had ze zelfs Medrol nodig, om nog enige levenskwaliteit te hebben. Er is op basis van het ziekteverhaal een aanvraag bij het Fonds voor de Beroepsziekten ingediend, via het lijstsysteem onder het nummer 1.105.01. De aanvraag werd echter geweigerd, ondanks het omstandig verslag van zowel prof. Nemery als haar behandelende pneumoloog. Op advies van hen ging de betrokken werkneemster in beroep. Dat werd nu ook geweigerd, op basis van een beslissing van een gastro-enteroloog, vertelde ze mij. Dat deze de uitgebreide motivering (vergezeld van publicaties!) zomaar naast zich heeft neergelegd, vind ik zelf moeilijk te begrijpen. Ik vind het ook vreemd dat een gastro-enteroloog als geneesheer-expert fungeert voor het beoordelen van een longaandoening. Maar wie ben ik.

---
Luchtwegaandoeningen door chloordampen bij zwemmers en zwembadpersoneel kunnen aanzienlijk worden teruggedrongen.
Zwembaden moeten dan wel meer gebruik maken van extra desinfectietechnieken. Dat blijkt uit een onderzoek van Kiwa Water Research in opdracht van het ministerie van Vrom.
De resultaten worden vandaag gepresenteerd op het symposium 'Veilig en Schoon Zwembadwater' van het Nationaal Platform Zwembaden in Sliedrecht.
Uit verschillende onderzoeken in België en Nederland blijkt dat er een verband is tussen het gebruik van chloorbleekloog in zwembaden en astma en huidirritatie. In ieder geval is gebleken dat 'beroepsastma' onder zwembadpersoneel vaker voorkomt. Volgens sommige studies lopen ook jonge kinderen, van wie de longen nog niet volgroeid zijn, meer risico.
Volgens adviseur watertechnologie Danny Traksel van Kiwa is er al langer een discussie gaande in Europa over het gebruik van chloorbleekloog. "Het is niet gelukt om een direct verband vast te stellen met gezondheidsklachten. Waarschijnlijk komen irriterende stoffen vrij doordat de chloor reageert met organische stoffen in het water als haren, urine, poepresten en cosmetica." Traksel zegt dat gezondheidsklachten waarschijnlijk zullen verminderen door gelijktijdig andere technieken toe te passen die de irriterende stoffen zo veel mogelijk kunnen verwijderen. In het onderzoek zijn in een topelf de beste technieken op een rijtje gezet.

Bron: De Stentor. Berry van der Heijden. 30 maart 2007.

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...