Doorgaan naar hoofdcontent

"Legionella zit in alle Vlaamse ziekenhuizen"

Op den duur zou je schrik krijgen om ziek te worden. Onlangs heb ik nog gelezen dat kinderen die in het ziekenhuis geboren worden, mogelijk meer allergieën krijgen dan kinderen die thuis ter wereld zijn gezet. En nu legionella. Wat kun je eraan doen? De hele leidingsystemen gaan aanpassen in alle ziekenhuizen? Of op geregelde tijstippen aan alle leidingen op geregelde tijstippen heet water een tijdlang laten lopen? Maar dat is dan ook weer slecht voor het milieu - waterverspilling en energieverspilling, en dat met het broeikaseffect, tsk tsk. Het lijkt me ook allemaal een beetje overroepen. Om echt gevaarlijk legionellarisico te krijgen, moet er een aerosol van waterdruppels verspreid worden - fonteinen bvb. zijn daar goed in. Voorzichtig zijn is natuurlijk de boodschap, je zit uiteindelijk te werken met soms immunologisch verzwakte mensen. Dat ze op die afdelingen de leidingen maar eens goed doorspoelen. Maar om overal doorgedreven maatregelen te nemen, is dat niet heiliger willen zijn dan de paus?

---
Er is wellicht geen enkel ziekenhuis in Vlaanderen dat niet geregeld legionella in de waterleidingen heeft. Dat zeggen verschillende specialisten aan De Morgen. De onlangs versoepelde wetgeving wordt bekritiseerd.
Het voorbije jaar werden in enkele ziekenhuizen uitbraken van legionella vastgesteld. De vrees bestaat dat in werkelijkheid veel meer ziekenhuizen met legionella kampen, maar uit angst voor negatieve publiciteit de infectie niet registreren en op eigen initiatief 'blind' behandelen.
De wet schrijft voor dat waterleidingen waarin de bacterie gedijt, ook de koudwaterleidingen, geregeld op hoge temperatuur moeten worden gebracht om de bacterie te doden. In de praktijk gebeurt dat echter niet op alle plaatsen even minutieus. De kosten zijn hoog en de verwarming zorgt voor een versnelde slijtage van de leidingen. "Enkel bij een echte uitbraak is er meldingsplicht", zegt Ludo Feyen van het gespecialiseerde Labo Derva. "We horen dus slechts af en toe van een besmetting met legionella."
"Dat wil echter niet zeggen dat legionella niet aanwezig zou zijn in zo goed als alle Vlaamse ziekenhuizen met het daarbij behorende risico. Legionella in de leidingen leidt niet noodzakelijk tot een infectie, maar het zorgt wel voor een continu probleem en een risico."
"Als je nu honderd ziekenhuizen controleert op legionella, vind je niet bij alle honderd legionella", zegt Koen De Schrijver, epidemioloog aan de Antwerpse faculteit geneeskunde en Vlaams gezondheidsinspecteur.
"Maar op jaarbasis is het inderdaad waarschijnlijk dat legionella in heel wat ziekenhuizen opduikt. Niet elk type legionella is even gevaarlijk, maar het handhaven van minimale concentraties is een reëel probleem voor ziekenhuizen."
In België zaaide legionella de laatste keer paniek in 1999. Op een beurs in Kapellen zorgde een hoge concentratie aan legionellabacteriën in een bubbelbad voor een uitbraak. Sindsdien zijn er geregeld kleinere uitbraken, doorgaans in ziekenhuizen, rusthuizen of hotels.
In Nederland lijkt legionella veel vaker op te duiken. Vooral de uitbraak in 1999 op de West-Friese Flora in Bovenkarspel, die 32 doden eiste, zorgde voor een golf van paniek en stevige politieke discussies in Nederland. Dat er bij onze noorderburen meer legionella gevonden wordt, wil echter niet zeggen dat in Vlaanderen minder legionella voorkomt.
"Er is waarschijnlijk sprake van een discrepantie tussen het voorkomen van legionella en het opsporen en registreren ervan", zegt Koen De Schrijver. "In Vlaanderen registreren we jaarlijks een honderdtal besmettingen, maar mogelijk gaan er achter de zogenaamde zomergriepjes geregeld infecties met legionella schuil." (dm)

Bron: De Morgen. 29 maart 2007.

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...