Doorgaan naar hoofdcontent

Beroepsziekte 1.605.03 - Ruglijden

Een collega vroeg wat info over ruglijden, in het bijzonder over de aanvraag tot beroepsziekte via het lijstsysteem (onder het nummer 1.605.03). Het is nog niet zo lang dat een terugbetaling voor de beroepsziekte van ruglijden via het lijstsysteem aan te vragen is. En het is en blijft een hekel punt. De criteria voor het aanvragen zijn streng. Wanneer het ruglijden veroorzaakt is door een slijtage bvb., dient hiervan duidelijk bewijs zijn vóór de leeftijd van 41 jaar. Een foto hierna genomen, en je mag het vergeten. Moet dan iedereen maar een RX van de rug laten nemen voordat ze 41 jaar worden? Dat is ook wat vergaand - trouwens, hoeveel gaan op die leeftijd al een vermindering van een derde van hun discushoogte hebben aan die leeftijd?
Een radiculair syndroom moet dan nog eens bewezen worden aan de hand van een EMG-onderzoek en geleidingssnelheden, terwijl dit syndroom in se een klinische diagnose is. Ik begrijp natuurlijk dat een klinisch beeld te vervalsen is (je moet al goed op de hoogte zijn, er zijn enkele controletests mogelijk, maar toch), en dat men een duidelijk objectiveerbaar bewijs wil hebben, maar zulk een aandoening diagnostiseert men klinisch, niet technisch.
Toch is het een stap vooruit. Het staat op het lijstsysteem. Dat is al iets.

---
Alle beroepen waarbij er kan aangetoond worden dat er sprake is van significant tillen van zware lasten komen in principe in aanmerking.

Er moet alleszins sprake zijn van een geobjectiveerd mono- of polyradiculair syndroom in de vorm van ischias, cauda-equinasyndroom of lumbaal spinale-stenose-syndroom.
Indien de aanvraag berust op een voortijdige degeneratieve spondylose-spondylartrose moet de aanvrager röntgenfoto’s ter beschikking stellen (ev. op CD-rom) die de voortijdige aantasting aantonen. Onder voortijdig verstaat men tot en met de leeftijd van 40 jaar. De ernst van de artrose moet overeenstemmen met een significante vermindering van de discushoogte met ten minste één derde.
Indien de aanvraag berust op een degeneratieve discushernia moet het radiculair syndroom zich voordoen tijdens de blootsteling aan het beroepsrisico of uiterlijk één jaar na het beëindigen ervan. Er wordt aangenomen dat een discushernia degeneratief is als zij niet het gevolg is van een acuut trauma.

Bij een aanvraag dienen de volgende documenten toegevoegd te worden:
  1. een medisch verslag dat de voorgeschiedenis van de ziekte, de klachten en de klinische tekens vermeldt
  2. een EMG-onderzoek en geleidingssnelheden met betrekking tot de aandoening (kopie van de tracés, van de waarden en van het protocol) in geval van een radiculair syndroom
  3. beelden van CT-scan of van MRI van de betrokken lumbale streek, op CD-rom

Uitgebreide info hieromtrent (met ook de specifieke blootstellingscriteria) is te vinden in het pdf-document dat je via de volgende link kunt downloaden.
Dr. Edelhart Y. Kempeneers

Preventieadvieseur - Arbeidsgeneesheer

Populaire posts van deze blog

Kan men een definitief ongeschikte werknemer nog ontslaan zonder re-integratietraject?

Een vraag die mij nu al een aantal keer is gesteld, naar aanleiding van het nieuwe KB re-integratie; tijd om er even een kort blogartikel aan te wijden.     Ah, de definitieve overmacht. Al jaren een nagel aan mijn doodskist. In 2007 heb ik me zelfs laten verleiden tot het schrijven van een aantal fictiestukjes hierover (zie de triptiek Definitieve overmacht – Het verleden , Het heden en De toekomst ). Het toekomstverhaal is helaas echter nooit bewaarheid geworden, en met de huidige wetswijziging is de toen verschenen wettekst (die nooit effectief in werking is getreden) in haar geheel definitief in de vuilbak verdwenen. Nee, het vuile werk zal nog steeds door de bedrijfsarts en de werkgever opgeknapt moeten worden.   Op 30 december is dus een nieuwe wettekst verschenen in het Belgisch Staatsblad, dat de formaliteiten rond het einde van de arbeidsovereenkomst wegens overmacht als gevolg van definitieve arbeidsongeschiktheid beschrijft. In artikel 34 ...

Werken bij warm weer

Een tijdje geleden heb ik een tekst opgesteld over werken bij warm weer, en op deze zwoele zomerdag is het wellicht hét moment om deze ook eens op mijn blog te plaatsen. Als je daar geen boodschap aan hebt, en liever weet hoe je de werkgever overhaalt om een korte werkbroek voor je aan te schaffen, verwijs ik naar een eerder blogartikel " kort van stof ". Weet je, de wetgeving over werken bij warm weer wordt chronisch geplaagd door een misverstand over de gebruikte begrippen. Het zit zo. De normen worden berekend op basis van de WBGT-index. WBGT staat voor "Wet Bulb Globe Temperature". Deze index drukt de gevoelswarmte uit. Met een vochtige globethermometer worden vier parameters bepaald. Naast de temperatuur worden ook de straling, luchtsnelheid en vochtigheidsgraad gemeten. Want een droge hitte met veel wind bvb. geeft veel minder hinder dan een drukkende, vochtige hitte met windstilte. De wetgeving zegt bvb. dat je bij een WBGT-index van 31,5 en zwaar werk (v...

Moderne lotusvoeten

Vandaag verscheen een artikel op VRT NWS , dat schoenen met hoge hakken (voorlopig) lijken te hebben afgedaan. Nu kan ik eindelijk een tekst die ik al sinds begin 2020 als "draft" heb staan, publiceren! Wanneer we lezen over de praktijk van het voetinbinden in het oude China, gruwelen we van zulke barbaarse martelpraktijken. Hoe heeft een schoonheidsideaal ooit in zulke mate kunnen ontsporen? Nochtans bezondigen wij ons aan gelijkaardige praktijken, alleen is het moeilijker om zulke dingen objectief te beoordelen, wanneer je zelf in die cultuur verweven zit. Voetinbinden Ik ga dit cultureel gegeven toch even kaderen. De praktijk van voetinbinden heeft zich in China ontwikkeld tijdens de Tang-dynastie (618-907 na Chr.). Het hield in dat men bij jonge meisjes de voeten omzwachtelde. De vier kleine tenen werden naar binnen geplooid en braken uiteindelijk vanzelf. De grote teen bleef recht. Het resultaat was een "lotusvoetje". Dit gold als een teken van wels...